தந்தை தக்ஷன், ஒரு யாகத்தின் போது தன் கணவனான பரமசிவனை “ஏழை” என அவமதித்தால் சதி மிகவும் வெகுண் டெழுந்து யாகத்திலேயே தீக்குளித்து விட்டாள். சதியின் இந்த மறைவுக்குப் பின், பரமசிவன் கடுமையான பிரம்மசரியத்தை மேற்கொண்டு தவம் செய்தார். இதனால் கலக்கமடைந்த தேவர்கள், சதியின் அம்சமான பார்வதி தேவியுடன் சிவனை இணைத்து வைப்பதற்காக மன்மதனை அனுப்பி, மலர்க் கணையை அவர்மேல் தொடுக்க வைத்து அவருடைய தவத்தைக் கலைத்தனர். இதனால் கோபமுற்ற பரமசிவன், தன் நெற்றிக் கண்ணைத் திறந்து, மன்மதனை எரித்து விட்டார். பின்னர் அவன் மனைவி ரதியின் வேண்டுகோளுக்காக சிவபெருமான் மனமிரங்கி மன்மதனுக்கு உருவம் இல்லாமல் உயிர் மட்டும் கொடுத்தார். மன்மதனின் அந்த மறுபிறப்பை குறிப்பதுதான் இன்றும் நாம் கொண்டாடும் ஹோலிப் பண்டிகை.
ஹோலிப் பண்டிகையின் முதல் நாள் கொண்டாடப் படும் காமதகனம், மன்மதன் பரமசிவனால் எரிக்கப் பட்டதைக் குறிக்கின்றது. புராதன குறிப்புகளில், வஸந்தகால உற்சவத்திற்கு காமோத்ஸவ், மதநோத்ஸவ் போன்ற பெயர்கள், காமனுடன் உள்ள இணைப்பை காரணமாகக் காட்டுகின்றன. இந்தக் கதை மத்திய மற்றும் தெற்கு இந்தியாவில் இன்றும் பரவலாக இருக்கிறது. ஹோலகா என்ற பெயர் வடக்கு மற்றும் கிழக்கு இந்தியாவிற்கு பொதுவானதாகும். இவையெல்லாம் காலப்போக்கில் மங்கிவிட்டாலும் சில தென்னிந்திய பகுதிகளில் இன்றும் நினைவு கூறப் படுகிறது. மகாராஷ்டிராவில் தூளிவந்தன் பண்டிகை ஹோலியின் ஒரு பகுதியாகக் கருதப் படுகிறது. இது காமதேவன் சாம்பலில் இருந்து உயிர்த் தெழுந்த சம்பவத்தை கொண்டாடடு வதைக் குறிக்கின்றது.
ஆதாரம்: நாகராஜ் படூரி. https://indiafacts.org/holi-kaamotsava-age-old-hindu-festival-love/

The 1890 painting is Shiva burning Kamadeva.

கார்க ஸம்ஹிதா (16ம் நூற்றாண்டு வாக்கில்) ராதா- கிருஷ்ணரை மிக உயர்ந்த தெய்வங்களாக கொண்டாடுகிறது. அது இந்த தெய்வீக ஜோடியின் ஹோலி கொண்டாட்டங் களையும் விவரிக்கிறது. கிருஷ்ணன் சில நேரங்களில், ராதையின் நிற அழகை பார்த்து பொறாமை கொண்டு அவள் மீது வர்ணம் பூசுவார். சில வேளைகளில் கிருஷ்ணரை சூழ்ந்திருக்கும் கோபியரைக் கண்டு ராதையும் பொறாமை கொள்வாள். அவர்களின் தனித்துவமான லீலைகளை நினைவு கூர்ந்தே உத்திரப் பிரதேசத்தின் ப்ராஜ் பகுதியில் (Braj region) ஹோலி கொண்டாடப் படுகிறது. இதில் பெண்கள் தங்கள் கணவன் மீது வர்ணங்களாலும் குச்சிகளாலும் பாவனையாக அடித்துக் கொள்ளும் லத்மார் ஹோலி, பூலன்வாலி (மலர் தூவும்) ஹோலி, இனிப்புகளை வீசிக் கொள்ளும் லட்டு-மார் ஹோலி, பலராமர் மற்றும் அவரின் மனைவி ரேவதி நினைவாக கொண்டாடப்படும் தௌஜீ-கா-ஹுரங்கா (Dauji-ka-huranga) ஹோலி வகைகளும் அடங்கும்.

The painting is 18th Century Nihal Chand of Radha Krishna playing Holi

வங்காளம்-ஓடிஸ்ஸா பகுதிகளில் ஹோலியின் ஊஞ்சல் திருவிழா டோல்-ஜாத்ரா (டோலோத்ஸவம்) என்று அழைக்கப்படுகிறது. கிருஷ்ணரின் பக்தர்களுக்கு இது ஒரு பெரிய திருவிழா ஆகும். இது சைதன்ய மகாபரபுவின் பிறந்த நாளாகவும் கொண்டாடப் படுகிறது. கிருஷ்ணரையும் ராதையும் அலங்கரித்த பல்லக்கில் வைத்து இசை முழங்க ஊர்வலமாக கிராமங்களில் வலம் வரும்போது மக்கள் தண்ணீர் தெளித்தும், வண்ணப் பொடி தூவியும் குதூகலிக்கின்றனர். ஹோலியின் மற்ற கொண்டாட்டங்களை விட இது மிகவும் புனிதமானதாக கருதப் படுகிறது. கி.பி. 4ம் நூற்றாண்டில் காளிதாசர் தனது ரகுவம்ஸம் காவியத்தில் வஸந்த கால விழாவின் அத்தியாவசியமான பகுதியாக ஊஞ்சல் திருவிழாவை விவரிக்கிறார்.
ஆதாரம்: டேனியேல் ஃபெல்லர் (Danielle Feller) எழுதிய “இந்திய திருவிழாக்கள்” (Festivals of India) புத்தகத்தில் “அரசவையில் வசந்தகால திருவிழாக்கள்” (The Spring Festivities at the King’s Court) என்ற கட்டுரை.

The picture is Dol Jatra in Puri. Picture Credit Heritage Labs

நாம் தென்னிந்தியாவிலும், வட இநிதியாவிலும் பார்த்தவற்றிலிருந்து ஹொய்ஸாலர்களின் கோயில் கட்டிடக்கலை மிகவும் மாறுபட்டதும் தனித்துவம் வாய்ந்ததும் ஆகும். காரணம், அவர்கள் பயன்படுத்தியுள்ள மக்னீசிய-செறிவுள்ள மாக்கற்களே. அவை தலைசிறந்த பொற்கொல்லர்களால் உருவாக்கப்பட்ட நகைகள் போன்று மிக நுணுக்கமான சிற்பங்களைக் கொண்டவை. 12ம் நூற்றாண்டின் இந்த சித்திரம், பேளூரில் (Belur) சென்னகேசவ கோவிலில் உள்ளது. இந்தக் கோவில், யுனெஸ்கோவின் (UNESCO) ஒரு உலக பாரம்பரிய தலமாகும். நமக்கு மிகவும் பரிச்சயமான இந்த சிற்பத்தில், ஓ‌ரு அழகான பணிப்பெண் மற்றொருவர் கொண்டுவந்த நீரை தன் வண்ணக்குழலில் நிரப்புவதைக் காணலாம்.
ஆதாரம்: https://www.theheritagelab.in/20-holi-pictures/

நிகோலோ கோண்டி (Nicolo Conti) என்ற ஒரு இத்தாலிய வணிகர், ஆசியாவில் 25 ஆண்டுகள் பயணம் செய்தார். கி.பி. 1420ல் ஹம்பிக்கு வந்த அவர், அரச குடும்பத்தினர் உட்பட மக்கள் மீது குங்குமப்பூ கலந்த நீர் தெளிக்கப்பட்ட மூன்று நாள் கொண்டாட்டத்தை விவரிகிறார் — ”அது ஒரு பொதுக் கொண்டாட்ட நேரமென்பதால், அரச குடும்பத்தினர் அந்த சங்கடத்தை சிரிப்புடன் எதிர்கொள்கின்றனர்.”
ஹோலி போன்ற இந்த கொண்டாட் டங்களை சித்தரிக்கும் சில சிற்பங்கள் ஹம்பியில் உள்ளன. வரிசையாக உள்ளவற்றில் ரம்யமான ஒரு சித்தரிப்பாக காட்டப்படும் இந்த படத்தில், பெண்கள் நடனமாடிய படியே அரச ஜோடியைக் சுற்றி நின்று வண்ண நீர் பாய்ச்சுவதையும் அதிலிருந்து இந்த ஜோடி மறைந்து கொள்ள முயற்சிப் பதையும் காணலாம்.
ஆதாரம்: https://www.theheritagelab.in/20-holi-pictures/

ஹோலி பல முஸ்லிம் கவிஞர்கள் மற்றும் பாடகர்களின் விருப்பமான பண்டிகையாகவும் இருந்தது. அமீர் குஸ்ராவ் (Amir Khusrau) (கி.பி. 13ம் நூற்றாண்டு) “மேரே கவாஜா கே கர் ரங் ஹை ரி” (என் இறைவனின் வீடு வண்ணங்களால் நிறைந்துள்ளது) என்று எழுதினார். புல்லே ஷா (Bulleh Shah) (கி.பி. 18ம் நூற்றாண்டு) “ஹோலி கேலூங்கி கே கர் பிஸ்மில்லா” (பிஸ்மில்லா என்று சொன்ன பிறகு நான் ஹோலி கொண்டாடுவேன்) என்று பாடினார். பஹதூர் ஷா ஜாஃபர் (Bahadur Shah Zafar) ஹோலிக்காக ஒரு காதல் கவிதையை எழுதினார். அது ஒரு பாலிவுட் திரைப்படத்தில்
“கியூன் மோபே மாரி ரங் கி பிச்காரி, தேக் குன்வர்ஜி தூன்கி காரி” (நீ என் மீது ஏன் வண்ணங்களை எறிந்தாய், என் அன்பே, நான் உன்னை திட்டுவேன்)
என்ற பிரபல பாட்டாகி விட்டது.

Picture Credit: Heritage Labs, Late mughal period Holi Celebration painting

பல நூற்றாண்டுகளுக்கு முற்பட்ட ஜைமினியின் (Jaimini) மீமாம்ஸ தத்துவம் பற்றி விவரிக்கும் ஷபராவின் பாஷ்யம் (Shabara’s Bhasya), புத்தர் காலதிற்கும் முந்தையது. அதில் ஒருவர், ஹோலகா பண்டிகை கிழக்கு பகுதி மக்களால் மட்டுமே கொண்டாடப்பட வேண்டும் என்று ஆட்சேபனை எழுப்புகிறார். பின்னர் ஷபரா, இந்த பண்டிகை அனைத்து ‘ஆரியர்களாலும்’ கொண்டாடப்பட வேண்டும் என்று பதிலளிக்கிறார். இதிலிருந்து, ஒரு காலத்தில் ஹோலி பண்டிகை கிழக்கு இந்தியாவில் பரவலாக இருந்தபோது, பொதுவாக நாட்டின் பிற பகுதிகளில் கொண்டாடப் படவில்லை என்பதைத் தெளிவு படுத்துகிறது. ஆனால் இன்றளவில், ஹோலி பரவலாக வடக்கு மற்றும் மத்திய இந்தியாவின் பண்டிகையாகக் கருதப்படுகிறது.

Picture Credit: Heritage Labs, Late 19th century painting of Holi in Murshidabad

காமசூத்ரா (கி..மு 400 – கி.பி. 300) என்பது வாழ்க்கையின் நான்கு புருஷார்த்தங்களில் (குறிக்கோள்கள்) காமம் அல்லது இன்பம் ஒன்றை மையமாகக் கொண்ட ஒரு பண்டைய கட்டுரை. இது ”உதக-க்ஷ்வேடிகா” (தண்ணீர் தெளித்தல்) சம்பந்தப்பட்ட ஒரு வசந்தகால (வசந்தோத்சவ) விழாவை விவரிக்கிறது. ஜெயமங்களாவின் காமசூத்ரா பற்றிய விளக்கவுரை, பங்குனி முழுநிலவு நாளில் கொண்டாடும் பண்டிகை ஹோலகா; இதில் மக்கள் பூடேயா (கிம்ஷுகா அல்லது பலாஷா) எனப்படும் சிவப்பு நிற சாயப்பூக்களுடன் தயாரிக்கப்பட்ட வண்ண நீரை ஒருவர்மீது மற்றொருவர் பீய்ச்சியடித்துக் கொண்டே வண்ணப் பொடியையும் வீசிக் கொள்கிறார்கள். அதாவது, அவர்கள் பீச்சாங்குழல் அல்லது “பிச்காரி” என்ற குழல்களுடன் விளையாடும் “ஸ்ருங்க-க்ருதா”வில் ஈடுபடுகிறார்கள் என்கிறது. கர்நாடகாவில் கி.பி. 12ம் நூற்றாண்டில் கட்டப்பட்ட கோயிலில் சித்தரிக்கப்பட்டுள்ள ஹோலி போன்ற கொண்டாட்டத்திலும் ஸ்ருங்க-க்ருதாவை ஒத்த “ஸேசன-க்ரீடே” என்ற பெயரே பயன்படுத்தப் பட்டிருக்கிறது.

Picture Credit: Heritage Labs, 18th Century Radha Krishna

பண்டைய இந்தியாவில் பிராகிருதத்தின் உபமொழியாகிய (dialect) மகாராஷ்ட்ரி, மேம்பட்ட இலக்கியம் மற்றும் கவிதைகளுக்காக புகழ் பெற்றிருந்தது. அதிலிருந்து உருவானதுதான் மராட்டிய மொழி. கஹ ஸட்டஸாயி என்ற கவிதை தொகுப்பு அக்காலத்திய யதார்த்த வாழ்க்கையையும் காதல் கதைகளையும் பிரதிபலிக்கின்றது. இது ஹோலி போன்ற கொண்டாட்டங்களையும் விவரிக்கின்றது. அதில் ஒரு கவிதை “ஒரு பெண், காதலனின் மீது வீசுவதற்காக தன் கையில் வைத்திருந்த வண்ணப் பொடி வியர்வையில் கரைந்து வண்ண நீராக மாறியதால் மிகவும் குதூகலம் அடைந்தாள்” என்கிறது. மற்றொரு கவிதை, சேற்றால் நனைந்த கதாநாயகியிடம் “யாரோ (உங்கள் காதலர்) உங்களை சேற்றால் அலங்கரித்தார், பங்குனி மாத கொண்டாட்டதில் (ஹோலியில்) இது ஏற்றுக் கொள்ளத் தக்கதுதான்” என்கிறது.

Picture Credit: Heritage Labs, 19th Century painting of Maratha Chieftan celebrating Holi

தானேசரின் பேரரசர் ஹர்ஷவர்தனர் “ஸ்ரீ ஹர்ஷ” என்ற தலைப்பில் மூன்று நாடகங்களை எழுதினார். ரத்னாவளி என்ற நாடகம் வசந்தோத்சவத்தின் போது நடத்தப்பட்டது. வசந்த விழாக்கள் பற்றிய அவர் விவரித்த “குடிமக்கள், பாய்ச்சப்பட்ட வண்ணநீர் தங்கள் மேலே பட்டவுடன் நடனமாடுகிறார்கள். திறந்தவெளி சாலைகள் முழுவதும் மஞ்சள்-சிவப்பு நிற நறுமணப் பொடி சிதறிக் கிடக்கிறது அனைத்து பகுதிகளிலும் பாடல்களுடன் மேலோங்கிய இசை நிரம்பி வழிகிறது” என்ற விளக்கம் இன்றும் கூட பொருத்தமானதாக இருக்கின்றது. மற்ற சமஸ்கிருத எழுத்தாளர்களும் வசந்தகால விழாக்களைப்பற்றி குறிப்பிட்டிருக்கின்றனர். கி.பி. 6-7ம் நூற்றாண்டுகளில், டான்டின் (Dandin) தனது ‘தசகுமாரசரிதா’விலும் “ஹோலிகோத்ஸவ்” என்ற வசந்தகால விழா வண்ணமயமாக கொண்டாடப் பட்டதாக விவரிக்கின்றார்.
ஆதாரம்: டேனியேல் ஃபெல்லர் (Danielle Feller) எழுதிய “இந்திய திருவிழாக்கள்” (Festivals of India) புத்தகத்தில் “அரசவையில் வசந்தகால திருவிழாக்கள்” (The Spring Festivities at the King’s Court) என்ற கட்டுரை.

The picture is an AI rendering of the description in Ratnavali

இன்று, ஹோலி என்பது மக்களுக்கான ஒரு பண்டிகை என்று நாம் நினைக்கின்றோம். ஆனால் அது ஒரு அரசகுடும்ப விழாவாகத்தான் தொடங்கியது. அதர்வண வேதத்தில் ‘அரச விழாக்களின் நாட்காட்டி’ என்ற பகுதியில் ஹோலகாவைப் பற்றிய குறிப்பு உள்ளது. கி.பி. 7ம் நூற்றாண்டில் பேரரசர் ஹர்ஷர் இதை தனது நாடகத்தில் விவரித்திருந்தார். கி.பி. 11ம் நூற்றாண்டின் “கதாசரித சாகர்” மற்றும் “விக்ரம் சரிதா” கதைத் தொகுப்புகள், வசந்தகால விழாக்களில் மன்னர்களின் பங்கை எடுத்துக் காட்டுகின்றன. விஜயநகர மன்னர்கள் வசந்தகால விழாக்களை பிரதானமாகக் கொண்டாடினர். முகலாயர்களும் ஹோலியை ஏற்றுக் கொண்டு, ஈத்-ஏ-குலாபி (Eid-e-Gulabi — மலர்களின் பண்டிகை) மற்றும் ஆப்-ஏ-பாஷி (Aab-e-Paashi — வண்ணப் பூக்களின் மழை) என்று பெயரிட்டனர். ஜஹாங்கிர் தனது சுயசரிதையில் இதை குறிப்பிட்டுள்ளார். முகலாய மற்றும் ராஜபுத்திர அரச குலங்களின் ஹோலி விழாக்களை சித்தரிக்கும் பல ஓவியங்களும் உள்ளன.
விக்கிமீடியாவின் இந்தப் படம், ஜஹாங்கிர் ஹோலி கொண்டாடுவதைக் காட்டுகின்ற ஓவியம்.

Wikimedia Image of Holi in Jahangir’s court

ஹோலிப் பண்டிகை, ஹோலிகா-பிரஹ்லாதனின் புராணக் கதையிலிருந்து வந்தது என்று பொதுவாக நம்பப்படுகிறது. ‘ஹோலகா’ என்பது சமஸ்கிருத்த மூல சொல்லான ‘ஹு’ என்பதிலிருந்து பெறப் பட்டிருக்கலாம். ‘ஆஹுதி’ என்ப்படும் காணிக்கை அல்லது வழங்குதல் என்பது இதிலிருந்து வந்த சொல்லே.
ஹோலகா என்பது “காணிக்கைகளைப் பெறுவது” எனும் ஹோலி நெருப்பைக் (சொக்கபனையை) குறிக்கும் ஒரு சொல். இதுபற்றி அதர்வண வேதத்தின் ‘பரிஷிஷ்டம்’ (parishista) எனப்படும் இணைப்பில் (annexe) குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது. ஹோலகா-ஸ்வேது என்பது வியர்வையை உண்டாக்கும் உபாயம் என்பதால் நெருப்பு (சொக்கப்பனை — bonfire) இருப்பதை உறுதிப்படுத்துகிறது என்று சரக சம்ஹிதை (Charaka Samhita) கூறுகிறது.
ஹோலி கொண்டாட்டங்கள் குறித்து இன்னும் பல குறிப்புகள் உள்ளன. தைத்திரிய ஆரண்யகா (Taittirya Aranyaka) பற்றிய சாயனரின் விளக்கவுரை (Sayana’s commentary), வசந்த காலத்தில் தெய்வங்கள் தங்கள் ஆடைகளுக்கு வண்ண சாயமிடுவதைக் குறிப்பிடுகையில், மஹாவ்ரத்யா (mahavratya) என்பது பெண்கள் தண்ணீர் குடங்களுடன் நெருப்பைச் சுற்றி ஆடிப்பாடி நடனமாடுவதை உள்ளடக்கிய ஒரு புனிதமான சடங்கு என்கிறது. கதக க்ருஹ்ய சூத்திரம் (Kathaka Grihya Sutra), ஹோலகாவின் போது திருமணமான பெண்கள் தங்கள் குடும்ப நலனுக்காக பங்குனி மாதத்தில் பூரண நிலவின் அதிதேவதையை வழிபடுகிறார்கள் என்று கூறுகிறது. ஹோலி வேதத்திலிருந்து வந்ததல்ல என்று பலர் கருதினாலும், அதன் முக்கிய அம்சங்கள் பல, வேதங்களில் மறைமுகமாகக் காணப்படுகின்றன.

Picture Credit: Sara Welch, Wikimedia, Prahalada and Holaka