महाभारतांत एक मासोळयेची कथा आसा, जीणे संस्कृतायेक सांबाळ्ळी. राजा मनुकाक एक ल्हान मासोळी मेळ्ळी, जीणे ताका वचन दिलें की जर राजा ताचे रक्षण करेल तं तो ताका वाचोवपाचो. मनूं ताका एका बांडींत घाललो आनी ती वाढली म्हणटा, ताका टाकीत, मागीर न्हंय आनी शेवटी सागरीं सोडलो. त्या मासळ्यान मनुक सांगितलें की एक नावें बांध आनी त्यावर आस, कारण एक व्हड हुंवार येवपाचो आसा. जेव्हा व्हड हुंवार आयलो, त्या वेळार माश्यान नौका सुरक्षित दवरली, जाल्यार सगळे प्राणी मरून गेले. आता मनु पुरो एकलोच आसलो. मासळ्यान ताका आशीर्वाद दिलो की तानें नवें संस्कृताय चालूं करूं.
मत्स्यपुराणांत मासो हयग्रीव राक्षसापसून वेद वाचयता आनी उपरांत सत्यव्रत राजाक मेळटा आनी उपरांत तीच कथा उक्ती जाता.बेट द्वारका हांगा एक मत्स्य मंदिर आसा (जें दुर्मिळ आसात) ताका स्वता व्हड हुंवार आयिल्लो आनी ताका लागून कृष्णाचें कुळ ना जालें. भारतीय कथा नोहा कथेसांन वेगळी आसा, जंय बोटीचेर जनावरांकय वाचयतात. हुंवाराची काणी दरेक पुर्विल्ले संस्कृतायेंत घडटा आनी घडये ही खरी घडणूक आसूं येता. ते पहिल्यांदा बाबिलोनी फळयांचेर आनी मेसोपोटामियन महाकाव्य गिलगमेशां दिसलें, इ.स.पूर्व तिसऱ्या सहस्रकांत.
ही चित्र नागलापुरमांतल्या वेदानारायणस्वामी मंदिराची आसा, जे आंध्रांत तिरुपतीच्या लागीं आसा. विष्णू मत्स्य नारायणाच्या रूपांत दर्शन देतात.
महाभारतांत एक मासोळयेची कथा आसा, जीणे संस्कृतायेक सांबाळ्ळी. राजा मनुकाक एक ल्हान मासोळी मेळ्ळी, जीणे ताका वचन दिलें की जर राजा ताचे रक्षण करेल तं तो ताका वाचोवपाचो. मनूं ताका एका बांडींत घाललो आनी ती वाढली म्हणटा, ताका टाकीत, मागीर न्हंय आनी शेवटी सागरीं सोडलो. त्या मासळ्यान मनुक सांगितलें की एक नावें बांध आनी त्यावर आस, कारण एक व्हड हुंवार येवपाचो आसा. जेव्हा व्हड हुंवार आयलो, त्या वेळार माश्यान नौका सुरक्षित दवरली, जाल्यार सगळे प्राणी मरून गेले. आता मनु पुरो एकलोच आसलो. मासळ्यान ताका आशीर्वाद दिलो की तानें नवें संस्कृताय चालूं करूं.
मत्स्यपुराणांत मासो हयग्रीव राक्षसापसून वेद वाचयता आनी उपरांत सत्यव्रत राजाक मेळटा आनी उपरांत तीच कथा उक्ती जाता.बेट द्वारका हांगा एक मत्स्य मंदिर आसा (जें दुर्मिळ आसात) ताका स्वता व्हड हुंवार आयिल्लो आनी ताका लागून कृष्णाचें कुळ ना जालें. भारतीय कथा नोहा कथेसांन वेगळी आसा, जंय बोटीचेर जनावरांकय वाचयतात. हुंवाराची काणी दरेक पुर्विल्ले संस्कृतायेंत घडटा आनी घडये ही खरी घडणूक आसूं येता. ते पहिल्यांदा बाबिलोनी फळयांचेर आनी मेसोपोटामियन महाकाव्य गिलगमेशां दिसलें, इ.स.पूर्व तिसऱ्या सहस्रकांत.
ही चित्र नागलापुरमांतल्या वेदानारायणस्वामी मंदिराची आसा, जे आंध्रांत तिरुपतीच्या लागीं आसा. विष्णू मत्स्य नारायणाच्या रूपांत दर्शन देतात.
