ഋഗ്വേദത്തിൽ ഋഷികയായും, അഗസ്ത്യ മഹർഷിയുടെ ഭാര്യയായും ലോപാമുദ്ര ആഘോഷിക്കപ്പെടുന്നു. സൂക്തങ്ങൾ രചിച്ചതിന്റെ ബഹുമതി അവർക്കുണ്ട്. ആത്മീയ സാധനയും, വിവാഹ ജീവിതത്തിന്റെ ന്യായമായ കടമകളും, ആഗ്രഹങ്ങളും തമ്മിൽ സന്തുലിതാവസ്ഥ വേണമെന്ന് വാദിക്കുന്ന പ്രസിദ്ധമായ ഒരു സംവാദത്തിന്റെ രചയിതാവ് അവരാണ്. ബ്രഹ്മവാദിനികളിൽ ഒരാളായി കണക്കാക്കപ്പെടുന്ന അവർ ഒരു രചയിതാവായും, ചിന്തകയായും അംഗീകരിക്കപ്പെട്ടിരുന്നു. കരവിരുതും, വാക്ചാതുര്യവും കൊണ്ട് അവരുടെ സൂക്തങ്ങൾ പ്രശംസിക്കപ്പെടുന്നു. ഇന്ത്യയുടെ അടിസ്ഥാനഗ്രന്ഥങ്ങളുടെ സജീവരചയിതാക്കൾ സ്ത്രീകൾ ആയിരുന്നു എന്ന പലപ്പോഴും അവഗണിക്കപ്പെടുന്ന സത്യത്തെ ലോപാമുദ്ര പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു.

ചരിത്രം വൈദ്യന്മാരെ ആഘോഷിക്കാറില്ല. രൂസ അപൂർവമായ ഒരു പേരാണ്. എട്ടാം നൂറ്റാണ്ടിൽ അബാസ്സിഡ് ഖലീഫ ഹാറൂൺ അൽ റഷീദിൻ്റെ ഉത്തരവ് പ്രകാരം ആയുർവേദത്തെ സംബന്ധിച്ച രൂസയുടെ കൃതി അറബിയിലേക്ക് വിവർത്തനം ചെയ്യപ്പെട്ടു. മെഡിക്കൽ വിദ്യാഭ്യാസം പ്രായപൂർത്തി ആയതിന് ശേഷം ആരംഭിച്ചിരുന്ന ഒരു കാര്യമായതിനാൽ സ്ത്രീകൾക്ക് അതിന് പോകാൻ കഴിയാറില്ല. എന്തുകൊണ്ടെന്നാൽ അതിനകം അവർ വിവാഹിതരായിക്കഴിഞ്ഞിടുണ്ടാകും.

ഗാർഗി വചക്നവി ബൃഹദാരണ്യകോപനിഷത്തിൽ പരമാർശിക്കപ്പെട്ടിട്ടുള്ള വേദ കാലഘട്ടത്തിലെ ഒരു തത്വജ്ഞാനിയും, ബ്രഹ്മവാദിനിയും (പരിശുദ്ധ ജ്ഞാനത്തിന്റെ വക്താവ്) ആയിരുന്നു. ജനക മഹാരാജാവ് വിളിച്ചു കൂട്ടിയ തത്ത്വജ്ഞാനികളുടെ സഭയിൽ വെച്ച് യാഥാർത്ഥ്യത്തിന്റെ ഘടനയെ കുറിച്ച് യജ്ഞവൽക്യമുനിയെ പരസ്യമായി ക്രോസ് വിസ്താരം ചെയ്തു. ഈ പ്രപഞ്ചം എന്തു കൊണ്ടാണ് നെയ്തിരിക്കുന്നതെന്ന് അവർ ചോദിച്ചു. അവരുടെ ചോദ്യങ്ങൾ ബ്രഹ്മ തത്ത്വത്തെ ചുഴിഞ്ഞുവന്നതിനാൽ യജ്ഞവൽക്യന് പ്രസിദ്ധമായ ഒരു മുന്നറിയിപ്പോടെ ആ സംവാദം അവിടെ വെച്ച് അവസാനിപ്പിക്കേണ്ടി വന്നു. ഋഗ്വേദത്തിലെ ശ്ലോകങ്ങളുടെ രചനയിലും അവർക്ക് പങ്കുണ്ട്.
സ്വത്തുകളെല്ലാം തന്റെ രണ്ടു പത്നിമാർക്കായി വീതിച്ച ശേഷം സന്യാസം സ്വീകരിക്കാനുള്ള തന്റെ ഭർത്താവായ യജ്ഞവൽക്യൻ്റെ തീരുമാനത്തെ മൈത്രേയി ചോദ്യം ചെയ്തു. അമരത്വം നൽകാനായില്ലെങ്കിൽ ഈ ഭൂമിയിലെ മുഴുവൻ സമ്പത്തും ഉണ്ടായാലും എന്തു ഗുണമാണ് നൽകുന്നതെന്ന് അവർ ചോദിച്ചു.

കമല സോഹോനി ഏതെങ്കിലും ഒരു ശാസ്ത്ര ശാഖയിൽ (ബയോകെമിസ്ട്രി) കേംബ്രിഡ്ജ് സർവ്വകലാശാലയിൽ നിന്നും PhD നേടുന്ന ആദ്യ വനിതയായി ചരിത്രം സൃഷ്ടിച്ചു. അവരുടെ മുന്നേറ്റം പക്ഷെ ഒരു നൈരാശ്യത്തിനു ശേഷമായിരുന്നു. നൊബേൽ സമ്മാന ജേതാവ് സി.വി.രാമൻ അവർക്ക് ഇന്ത്യൻ ഇൻസ്റ്റിറ്റ്യൂട്ട് ഓഫ് സയൻസിൽ പ്രവേശനം നിഷേധിച്ചു. എന്നാൽ അവരുടെ സത്യാഗ്രഹ ശൈലിയിലുള്ള പ്രതിഷേധത്തിൽ രാമൻ വഴങ്ങുകയും അത് അവരുടെ മികച്ച പ്രവർത്തനങ്ങൾക്ക് വഴി തെളിയിക്കുകയും ചെയ്തു. പയർ വർഗ്ഗത്തിലെ പ്രോട്ടീനിന്റെയും, പനയുടെ ഒരംശത്തിന്റെ പോഷകമൂല്യത്തെയും കുറിച്ചുമാണ് അവർ ഗവേഷണം നടത്തിയത്. അവർ പിന്നീട് ശാസ്ത്ര സ്ഥാപനങ്ങളെ നയിക്കുകയും പോഷകാഹാര ശാസ്ത്രത്തെ പ്രചരിപ്പിക്കുകയും ചെയ്തു.

പാശ്ചാത്യ വൈദ്യശാസ്ത്രത്തിൽ ബിരുദം നേടിയ ആദ്യ ഇന്ത്യൻ വനിതകളിൽ ഒരാളായി ആനന്ദിബായി (ആനന്ദി ഗോപാൽ) ജോഷി മാറി. 1886-ൽ പെൻസിൽവാനിയയിലെ വിമൻസ് മെഡിക്കൽ കോളേജിൽ നിന്ന് അവർ ബിരുദം നേടി. വളരെ ചെറുപ്പത്തിൽ തന്നെ വിവാഹിതയായെങ്കിലും പഠിക്കാൻ ഭർത്താവ് അവരെ പ്രോത്സാഹിപ്പിച്ചു. ലോകമെമ്പാടും ഒറ്റയ്ക്ക് യാത്ര ചെയ്ത് പഠിക്കാൻ അവർ കടുത്ത സാമൂഹിക എതിർപ്പുകളെ ധിക്കരിച്ചു. പുരുഷ ഡോക്ടർമാരെ കാണാൻ വിസമ്മതിച്ച ഇന്ത്യൻ സ്ത്രീകളെ ചികിത്സിക്കണമെന്ന ആഗ്രഹമാണ് അവരെ നയിച്ചത്.

അവരുടെ ബിരുദം ശാസ്ത്ര-വൈദ്യ രംഗത്തെ ഇന്ത്യൻ സ്ത്രീകൾക്ക് ഒരു നാഴികക്കല്ലായിരുന്നു, അത് ഒരു തലമുറയെ തന്നെ ആവേശഭരിതരാക്കി. ദാരുണമെന്നു പറയട്ടെ, വിപുലമായി പ്രാക്ടീസ് ചെയ്യാൻ കഴിയുന്നതിന് മുൻപ്, വെറും 21-ാം വയസ്സിൽ ക്ഷയരോഗം ബാധിച്ച് അവർ മരണമടഞ്ഞു.

ഭാരതത്തിലെ ആദ്യകാല വനിതാ ഡോക്ടർമാരിൽ ഒരാളായ രുക്മബായ് റഔട്ട്, നിയമപരമായി എടുത്ത സുധീരമായ ഒരു നിലപാടിന്റെ പേരിലും ഒരുപോലെ ഓർമ്മിക്കപ്പെടുന്നു. കുട്ടിയായിരിക്കുമ്പോൾ തന്നെ വിവാഹിതയായ അവർ, പ്രായപൂർത്തിയായപ്പോൾ ഭർത്താവിനോടൊപ്പം ജീവിക്കാൻ വിസമ്മതിച്ചു. “വിവാഹാവകാശങ്ങൾ പുനഃസ്ഥാപിക്കുക” എന്ന കൊളോണിയൽ നിയമപ്രകാരം അയാൾ കേസ് കൊടുത്തപ്പോൾ, 1880കളിൽ അത് രാജ്യവ്യാപകമായ ശ്രദ്ധ നേടി. 1891ലെ “പ്രായപൂർത്തി നിയമം” (Age of Consent Act) നിലവിൽ വരുന്നതിലേക്ക് നയിച്ച പരിഷ്കരണ ഇത് നേരിട്ടുള്ള കാരണമായി. കീഴടങ്ങുന്നതിന് പകരം ജയിൽ ശിക്ഷ അനുഭവിക്കാനും അവർ തയ്യാറായി. ഒടുവിൽ നിയമയുദ്ധത്തിൽ ജയിച്ച ശേഷം, അവർ ബ്രിട്ടനിലേക്ക് പോയി “ലണ്ടൻ സ്കൂൾ ഓഫ് മെഡിസിൻ ഫോർ വിമൻ” ൽ നിന്ന് ഫിസിഷ്യനായി യോഗ്യത നേടി. ദശാബ്ദങ്ങളോളം ഇന്ത്യയിൽ സേവനമനുഷ്ഠിക്കാനായി അവർ തിരിച്ചെത്തി.

ഈ ചിത്രം മുംബൈയിലെ ശാരദാ മന്ദിർ സ്കൂളിന്റേതാണ്. രുക്മബായ് സംഭാവന ചെയ്ത ഭൂമിയിലാണ് ഈ സ്കൂൾ സ്ഥിതി ചെയ്യുന്നത്.

ഭാരത്തിന്റെ “മിസൈൽ വനിത” എന്നറിയപ്പെടുന്നവരും, രാജ്യത്തിന്റെ ഏതെങ്കിലും ഒരു മിസൈൽ പദ്ധതിക്ക് നേതൃത്വം നൽകിയ ആദ്യ വനിതയുമായ ഒരു വ്യോമ-ബഹിരാകാശ (Aerospace) ശാസ്ത്രജ്ഞയാണ് ടെസ്സി തോമസ്. ഭാരത്തിന്റെ പ്രതിരോധ ഗവേഷണ സ്ഥാപനത്തിൽ, ദീർഘദൂര ബാലിസ്റ്റിക് മിസൈലുകളിലെ അഗ്നി പരമ്പരയുടെ പ്രോജക്ട് ഡയറക്ടറായി അവർ സേവനമനുഷ്ഠിച്ചു. അതിന്റെ മാർഗ്ഗനിർദേശം, ദൗത്യം, വ്യവസ്ഥ എന്നിവയിൽ എല്ലാം അവർ നേതൃത്വം നൽകി. ഒരു മികച്ചമാതൃകയായി അവർ ആഘോഷിക്കപ്പെടുന്നു. ഉയർന്ന സമ്മർദ്ദമുള്ള സാങ്കേതിക ഔദ്യോഗിക ജീവിതത്തെ, കുടുംബ ജീവിതത്തോടൊപ്പം കൈകാര്യം ചെയ്യുന്നതിനെ കുറിച്ച് എപ്പോഴും തുറന്ന സംസാരിക്കുന്ന ഒരു വ്യക്തി കൂടിയാണ് അവർ.

മംഗള മണി ഒരു ഐ.എസ്.ആർ.ഒ (ISRO) ശാസ്ത്രജ്ഞയാണ്. 56 വയസ്സുള്ളപ്പോൾ, ഒരു വർഷത്തിലധികം അന്റാർട്ടിക്കയിൽ ചെലവഴിച്ച ഐ എസ് ആർ ഒ യിലെ ആദ്യ വനിതയായി അവർ മാറി. ഇന്ത്യയുടെ ഭാരതി ഗവേഷണ കേന്ദ്രത്തിൽ 403 ദിവസം അവർ ചെലവഴിച്ചു. 23 അംഗ പര്യവേഷണ സംഘത്തിലെ ഏക വനിതയായിരുന്നു അവർ. ഭൂഖണ്ഡത്തിൽ നിന്ന് ദൃശ്യമാകുന്ന ഉപഗ്രഹ ഭ്രമണപഥങ്ങൾ നിരീക്ഷിച്ചുകൊണ്ട്, അവർ അവിടെ ഗ്രൗണ്ട് സ്റ്റേഷൻ പ്രവർത്തിപ്പിക്കുകയും, പരിപാലിക്കുകയും ചെയ്തു. മാസങ്ങളോളം പൂജ്യം ഡിഗ്രീയ്ക്ക് താഴെയുള്ള ഒറ്റപ്പെടൽ, ഹിമപാതം, ധ്രുവീയ അന്ധകാരം എന്നിവ സഹിച്ചാണ് അവർ അവിടെ അത്രയും മാസങ്ങൾ ചിലവഴിച്ചത് . റേഡിയോ ഉപകരണ ഉപയോഗത്തിൽ ഡിപ്ലോമ നേടിയിരുന്ന അവർ എൺപത് വിദ്യാർത്ഥികളിലെ ഏക പെൺകുട്ടിയായിരുന്നു. ബി.ബി.സി (BBC) അവരുടെ 100 വനിതകൾ എന്ന പരമ്പരയിൽ മംഗള മണിയെ ഉൾപ്പെടുത്തിയിരുന്നു. 56ആം വയസ്സിലാണ് ഏറ്റവും കഠിനമായ ഒരു പോസ്റ്റിംഗിന് അവർ സന്നദ്ധയായത്.

ശകുന്തളാദേവി “ഹ്യൂമൻ കമ്പ്യൂട്ടർ” (Human Computer) എന്നാണ് അറിയപ്പെടുന്നത്. അവർ ബെംഗളൂരുവിലാണ് ജനിച്ചത്. അവരുടെ പിതാവ് ഒരു സർക്കസ് ട്രപ്പീസ് കലാകാരനും, സിംഹപരിശീലകനും, മാന്ത്രികനുമായിരുന്നു. ശകുന്തളാദേവിക്ക് മൂന്ന് വയസ്സുള്ളപ്പോൾ കാർഡ് തന്ത്രങ്ങൾ പഠിപ്പിക്കുന്നതിനിടയിലാണ് അവരുടെ അസാധാരണമായ കഴിവ് പിതാവ് തിരിച്ചറിഞ്ഞത്.

1977-ൽ, സതേൺ മെതഡിസ്റ്റ് സർവകലാശാലയിൽ വെച്ച് 201 അക്കങ്ങളുള്ള ഒരു സംഖ്യയുടെ 23-ാം മൂല്യം (23rd root) വെറും 50 സെക്കൻഡിനുള്ളിൽ അവർ കണക്കുകൂട്ടി. ഉത്തരം 546,372,891 എന്നായിരുന്നു.

1980-ൽ, ലണ്ടനിലെ ഇംപീരിയൽ കോളേജിൽ വെച്ച് ക്രമരഹിതമായി തിരഞ്ഞെടുത്ത രണ്ട് 13 അക്ക സംഖ്യകളെ വെറും 28 സെക്കൻഡിനുള്ളിൽ ഗുണിച്ച് ഉത്തരം കണ്ടെത്തി. ഇതിലൂടെ അവർ ഗിന്നസ് ബുക്ക് ഓഫ് വേൾഡ് റെക്കോർഡ്സിൽ ഇടം നേടി.

അതേ വർഷം തന്നെ, ലോക്സഭാ തിരഞ്ഞെടുപ്പിൽ സ്വതന്ത്ര സ്ഥാനാർത്ഥിയായി ഇന്ദിരാഗാന്ധിക്കെതിരെ മേഡക്കിൽ മത്സരിക്കുകയും 6,514 വോട്ടുകൾ നേടുകയും ചെയ്തു.

ഇന്ത്യയുടെ കാലാവസ്ഥാ വനിത” (Weather Woman of India) എന്ന് പലപ്പോഴും വിശേഷിപ്പിക്കപ്പെടുന്ന അന്ന മണി, ഒരു ഭൗതികശാസ്ത്രജ്ഞയും (ഫിസിസിസ്റ്റ്) കാലാവസ്ഥാശാസ്ത്രജ്ഞയുമായിരുന്നു (മെറ്റ്രീയോളജിസ്റ്റ്). ഇന്ത്യയുടെ കാലാവസ്ഥാ നിരീക്ഷണശേഷിയും, പുനരുപയോഗ ഊർജമേഖലയിലെ കഴിവുകളും വികസിപ്പിക്കുന്നതിൽ അവർ അടിസ്ഥാനപരമായ സംഭാവനകൾ നൽകി.

ആദ്യകാലത്ത് സി.വി. രാമന്റെ ലബോറട്ടറിയിൽ ഗവേഷണം നടത്തിയ ശേഷം അവർ കാലാവസ്ഥാശാസ്ത്ര മേഖലയിലേക്ക് മാറി. പിന്നീട് ഇന്ത്യൻ കാലാവസ്ഥാ വകുപ്പിന്റെ (India Meteorological Department) ഡെപ്യൂട്ടി ഡയറക്ടർ ജനറൽ പദവിയിലെത്തി.

അവർ Ph.D പ്രബന്ധം സമർപ്പിച്ചെങ്കിലും, Ph.D. പഠനത്തിന് നിർബന്ധമായിരുന്ന MSc. ബിരുദം ഇല്ലാതിരുന്നതിനാൽ Ph.D. ലഭിച്ചില്ല.

അന്ന മണി നൂറിലധികം കാലാവസ്ഥാ അളവുപകരണങ്ങൾ രൂപകൽപ്പന ചെയ്യുകയും, അവയുടെ മാനദണ്ഡങ്ങൾ ഏകീകരിക്കുകയും ചെയ്തു. ഉപകരണങ്ങളുടെ കൃത്യതയ്ക്കും, തദ്ദേശീയമായി ഉപകരണങ്ങൾ വികസിപ്പിക്കുന്നതിലൂടെ സ്വയംപര്യാപ്തത കൈവരിക്കുന്നതിനും അവർ വലിയ പ്രാധാന്യം നൽകി.

സൗരവികിരണം അളക്കുന്നതിനായി അവർ നിരീക്ഷണ കേന്ദ്രങ്ങളുടെ ഒരു ശൃംഖല സ്ഥാപിച്ചു. പിന്നീട് ഇന്ത്യയിൽ സൗരോർജവും, കാറ്റിൽ നിന്നുള്ള ഊർജവും വിലയിരുത്തുന്നതിനുള്ള അടിസ്ഥാന പ്രവർത്തനങ്ങൾക്ക് ഇത് നിർണായകമായി.
അവർ നിരവധി ഗവേഷണ പ്രബന്ധങ്ങൾ പ്രസിദ്ധീകരിക്കുകയും, മറ്റു ഗവേഷക- ശാസ്ത്രജ്ഞരെയും പരിശീലിപ്പിക്കുകയും, അവർക്ക് വേണ്ട മാർഗനിർദേശങ്ങൾ നൽകുകയും ചെയ്തിരുന്നു.

ഫോട്ടോഗ്രാഫിക് എമൽഷൻ സാങ്കേതിക വിദ്യകൾ ഉപയോഗിച്ച് കണിക- ഭൗതികശാസ്ത്രത്തിലും, കോസ്മിക്-റേ ഗവേഷണത്തിലും വലിയ സംഭാവനകൾ നൽകിയ ഒരു ഭൗതിക ശാസ്ത്രജ്ഞയായിരുന്നു ബിഭ ചൗധരി. ആധുനിക തരത്തിലുള്ള കണിക-ആക്സിലറേറ്ററുകളോ, ക്ലൗഡ് ചേംബറുകളോ അന്ന് അവർക്ക് ലഭ്യമായിരുന്നില്ല. അത് പരിഹരിക്കാനായി, അവരും, സഹപ്രവർത്തകരും ചേർന്ന് പ്രത്യേകമായി തയ്യാറാക്കിയ ഫോട്ടോഗ്രാഫിക് എമൽഷൻ പ്ലേയ്റ്റുകൾ, ഡാർജീലിംഗിനും സന്ദക്ഫുവിനും ചുറ്റുമുള്ള ഉയർന്ന ഹിമാലയൻ പ്രദേശങ്ങളിലേക്ക് കൊണ്ടുപോയി. കോസ്മിക് രശ്മികളുടെയും, മെസോണുകൾ പോലുള്ള ആണവകണികകളുടെയും പ്രവാഹശേഷം, അതിന്റെ പിന്നിലായി കാണപ്പെടുന്ന പ്രവാഹപാതകളും അവർ പകർത്തി. ഇതിന് മുൻപാരും അവലംബിക്കാത്ത അവരുടെ ഈ രീതി, നോബൽ സമ്മാന ജേതാവായ (1950) സെസിൽ പവൽ (Cecil Powell) ഉപയോഗിച്ച സമീപനങ്ങളെ മുൻകൂട്ടി കണ്ടിരുന്നു, എങ്കിലും, അവരുടെ അടിസ്ഥാനപരമായ ഈ പങ്ക് പതിറ്റാണ്ടുകളോളം വേണ്ടത്ര വിലമതിക്കപ്പെട്ടിരുന്നില്ല. അന്താരാഷ്ട്ര ജ്യോതിശാസ്ത്ര യൂണിയൻ ഇപ്പോൾ അവരെ ആദരിക്കുന്നതിനായി ഒരു നക്ഷത്രത്തിന് അവരുടെ പേര് നൽകിയിരിക്കുന്നു. അത്യാധുനിക ഉപകരണങ്ങൾ നിഷേധിക്കപ്പെട്ടപ്പോൾ, അവർ കുറഞ്ഞ ചെലവിലുള്ള, ഉയർന്ന പ്രദേശങ്ങളിലെ പരീക്ഷണ രീതികൾ വികസിപ്പിച്ചെടുത്തു.

1894 മുതൽ, തൻ്റെ പ്രായപൂർത്തിയാകാത്ത മകനായ നാലാമൻ കൃഷ്ണരാജ വൊഢെയാറിനുവേണ്ടി, രാജപ്രതിനിധിയായി (Regent) “കമ്പനനഞ്ചമ്മണ്ണി വാണീ വിലാസ സന്നിധാന മഹാറാണി ” മൈസൂർ സംസ്ഥാനം, ഭരിച്ചു. ജാംഷെറ്റ്ജി ടാറ്റ തൻ്റെ ഗവേഷണ സ്ഥാപനത്തിന് ഒരു ഇടം തേടിയെത്തിയപ്പോൾ, ഈ സർക്കാർ ബെംഗളൂരുവിൽ (Bangalore) 371 ഏക്ര 16 ഗുൺട്ട (1 ഗുൺട്ട = 0.025 ഏക്ര) ഭൂമിയും, മൂലധനച്ചെലവുകൾക്കുള്ള പണവും, വാർഷിക വിഹിതവും അനുവദിച്ചു.
ഇന്ത്യൻ ഇൻസ്റ്റിറ്റ്യൂട്ട് ഓഫ് സയൻസസ് (IISC) ആയി മാറിയ ഈ സ്ഥാപനത്തിന് ആവശ്യമായ സ്ഥലവും, ധനവും ഈ സഹായം ഉറപ്പാക്കി. IISC-യിലെ പരിശീലനം നേടിയ ഓരോ എഞ്ചിനീയർമാരും, ശാസ്ത്രജ്ഞരും, നോബൽ സമ്മാനങൾക്ക് വരെ അടുത്തെത്തിയ ഗവേഷകരും അന്നത്തെ ആ ഗ്രാന്റിനോട് വളരെ കടപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. ചരിത്രപുസ്തകങ്ങൾ അവരുടെ ഭർത്താവിനെയും, മകനെയും കുറിച്ച് വിശദമായി പറയുന്നുണ്ടെങ്കിലും, IISC ക്യാമ്പസ് സാധ്യമാക്കിയത് അവരുടെ ഭരണസംവിധാനം ഒന്ന് മാത്രമായിരുന്നു. സ്ത്രീകൾ ശാസ്ത്രത്തിൽ വിജയിച്ചിട്ടുണ്ടെന്ന് മാത്രമല്ല, അത് നിലകൊള്ളുന്നതും, വളർന്നതുമായ അടിത്തറ തന്നെ അവർ നിർമ്മിച്ചതാണ് എന്നതിൻ്റെ ശക്തമായ ഓർമ്മപ്പെടുത്തലാണ് ഈ റീജന്റ് മഹാറാണി.

IISCയുടെ ആരംഭത്തിൽ നിർമ്മിച്ച കെട്ടിടങ്ങളുടേതാണീ ചിത്രം.