கல்கத்தாவில் இருந்த தத்தா குடும்பம் (Dutta family) தனிப்பட்ட கருத்து கொண்டவர்ளுக்கு பெயர்பெற்றது. விவேகானந்தரின் பாட்டனார் ஒரு சுயக்கட்டுபாடு மிக்க துறவியானார். அவர் தந்தை, கடவுள் இருப்பதையோ இல்லாததையோ உறுதி செய்ய முடியாது எனும் நிலைப்பாடுடன் சம்பிரதாயங்களை கேள்விகேட்கும் ஒரு வக்கீலாக தொழில் செய்து கொண்டிருந்தார். புவனேஸ்வரி தேவி என்ற பெயருடைய அவர் தாயாரோ, மிகவும் கடவுள் பக்தியுடையவர். விவேகானந்தருக்கு அவர் வீரேஸ்வரர் என்று பெயரிட்டார். ஆனால் குடும்பத்தினர் அவரை நரேந்திரநாத் என்றே அழைத்தார்கள்.

கல்லூரியில் நரேந்திரநாத்திற்கு, விளையாட்டு, இசை மற்றும் மேற்கதிய தத்துவங்களிலேயே ஈடுபாடு இருந்தது. நரேந்திரநாத்தினுடைய பேராசிரியர் ஹாஸ்தி (Professor Hastie) அவரை ஒரு “மேதாவி” (genius) என்றழைத்தார். அவருடைய நண்பர் பிரஜேந்திரநாத் சீலர் (Brajendranath Seal) பின்னாளில் ஒரு சிறந்த தத்துவஞானி ஆனார். நரேந்திரநாத் சில காலம் பிரம்ம சமாஜத்துடன் (Brahmo Samaj) இணைந்திருந்தார். நிக்கோலா டெஸ்லா (Nikola Tesla) ராபர்ட் இங்கர்ஸால் (Robert Ingersoll) போன்றவர்களுடன் ஆழமான கருத்துகளை விவாதித்தார். இந்த அனுபவம் நரேந்திரநாத்திற்கு உலகத்தைப் பற்றிய பரந்த பார்வையை உருவாக்கியது.

விவேகானந்தருடைய தாய் புவனேஸ்வரி தேவியின் இந்த படம் (1900) விக்கிமீடியாவினுடையது (Wikimedia).

ஸ்ரீ ராமகிருஷ்ணர் ஒரு சிறந்த ஆன்மீகவாதியாகவும் மற்றும் முற்றும் உணர்ந்த “பரமஹம்ஸர்” என்றும் போற்றப்பட்டவர். முறையாக கல்வி பயிலாவிட்டாலும், புலன்களுக்கப்பாற்பட்ட ஆன்மீக அனுபவம் கொண்டிருந்தார். காளிமாதாவின் பூசாரியான இவர் பயணமாக வரும் ஆசிரியர்களின் மூலம் கிறிஸ்‌துவம், இஸ்லாம் உட்பட பல மதங்களைப் பற்றி தெரிந்துவைத்திருந்தார். இவருடைய உபதேசங்களெல்லாம் வேதாந்தத்தையும் பக்தியையும் சார்ந்திருந்தன.

1881ல் தான் நரேந்திரநாத் ராமகிருஷ்ணரிடம் “கடவுளை நீங்கள் பார்த்திருக்கிறீர்களா?” என்ற பிரபலமான கேள்வியைக் கேட்டார். ராமகிருஷ்ணர் மிகவும் ஆணித்தரமாக “ஆம்” என்றார். அவர் நரேந்திரனிடம் மிகுந்த ஆன்மீக ஞானமிருப்பதைக் கண்டார். ஆனால் நரேந்திரனோ தர்க்கரீதியான பார்வையுடன் அவரை முதலில் நம்பவில்லை. பின்னர் நரேந்திரனுடைய தந்தை இறந்த போது அவருடைய குடும்பம் வறுமையில் வாடியது. இந்த வறுமைதான் நரேந்திரனுக்கு ஆன்மீகத்தில் நாட்டத்தை ஏற்படுத்தியது. நரேந்திரன் எப்போது ராமகிருஷ்ணரை குருவாக ஏற்றுக் கொண்டார் என்பது தெளிவாக தெரியவில்லை. விவேகானந்தர் ஒருமுறை “ராமகிருஷ்ணர் ஒரு ஞானி என்றும் தோற்றத்தில் ஓர் பக்திமானாக தெரிவதாகவும், தான் அப்படி இல்லை” என்றும் கூறியுள்ளார்.

விக்கிமீடியயாவின் 1886ம் ஆண்டின் இந்தப்படம், ராமகிருஷ்ணரின் இறுதி சடங்கில் அவருடைய சீடர்கள் இருப்பதைக் காட்டுகிறது.

நரேந்திரனுக்கு தான் ஒரு துறவியாகவேண்டும் என்ற எண்ணம் ஆழமாக வேரூன்றியது. 1891ல் இந்தியா முழுவதற்குமான தன் ஆன்மீக யாத்திரையைத் தொடங்கினார். “அறிய விரும்புபவன்” என்ற பொருள் தரும் “ஸ்வாமி விவிதீஷானந்தா” (Swami Vividishananda) என்ற பெயரில் பயணம் செய்தார். வடக்கில் காஷ்மீரிலிருந்து தெற்கில் கன்னியாகுமரி வரை பயணித்தார். வழியில் ராஜஸ்தானின் ஆள்வாரில் (Alwar) சிலை வழிபாட்டை குறைகூறும் ஒரு மகாராஜாவை சந்தித்தார். தந்தையின் படத்தின்மீதே அவரை எச்சில் உமிழச் சொல்லி அவரை திருத்தினார்.

கன்னியாகுமரியில் ஒரு பெரிய பாறைக்கு நீந்திச்சென்றார். அதன்மீது அமர்ந்து மூன்று முழு நாட்கள் தியானத்தில் ஆழ்ந்தார். அப்போது பற்றறுத்தல், மற்றும் தொண்டின் மூலமே இந்தியா ஆன்மீக எழுச்சிபெற முடியும் என்றுணர்ந்தார். வறுமையிலுள்ளவர்கள்மீது வசதி படைத்தவர்களின் அலட்சியப் போக்கைக் கண்டார். இதனால் தன் தத்துவ கோட்பாடுகளை உலகெங்கும் எடுத்துச்சென்று இந்தியருக்கு உதவிதேட முற்பட்டார்.

கன்யாகுமரியில் விவேகானந்தர் தியானம் செய்த பாறைமீது எழுப்பப்பட்ட அவர் நினைவிடத்தை இந்த விக்கிமீடியா படத்தில் காணலாம்.

கன்னியாகுமரியில் தியானம் செய்தபிறகு, நரேந்திரன் மேற்கத்திய நாடுகளுக்கு பயணம் மேற்கொள்ள முடிவு செய்தார். தன் முடிவை முதலில் சென்னையில் (அப்போதைய மதராசில்) அறிவித்தார். சீடர்கள் அவருடைய அமெரிக்க பயணத்தின் செலவிற்காக பணம் திரட்டினார்கள். பயணத்திற்கு முன் ராஜஸ்தான் கேத்ரியிலுள்ள அரசரின் குழந்தையை ஆசீர்வதிக்கச் சென்றார். அப்போதுதான் அந்த ராஜா நரேந்திரனிடம் “விவேகானந்தர்” என்ற பெயரை சூட்டிக் கொள்ளுமாறு கேட்டுக் கொண்டார்.

விவேகானந்தரின் அமெரிக்க பயணம் வெற்றியடைந்த செய்தி இந்தியாவை அடைந்தபோது, அது பலருக்கு வியப்பையளித்தது. அவருடைய பழைய நண்பர்களுக்குக்கூட நரேந்திரன்தான் அந்த புகழ்பெற்ற “ஸ்வாமி விவேகானந்தர்” என்பது தெரியாது.

இது விவேகானந்தர் துறவியாவதற்ககு முன் நரேந்திரன் கையொப்பமிட்டதன் நிழற்படம்.

நண்பர்கள் விவேகானந்தரை அமெரிக்காவின் சிகாகோவில் நடக்கும் உலக மதங்களின் பாராளுமன்றதில் பங்கு கொள்ள அறிவுறுத்தினர். ஆனால் அவருக்கு அது நடக்கும் காலம் (தேதி) பற்றியும் தெரியாது; பங்குகொள்ள அதிகாரபூர்வ அழைப்பும் கிடையாது. அதனால் அது நடக்கும் இரண்டு மாதங்களுக்கு முன்பே அங்கு சென்று அறிமுகம் இல்லாத நண்பர்கள் உதவியுடன் வாழ்ந்தார். பாஸ்டன் நகரில் ஹார்வேர்டை (Harvard) சேர்ந்த பேராசிரியர் ரைட் (Professor Wright) அவருக்கு அறிமுகக் கடிதம் கொடுத்துதவினார். சிகாகோவில் ஹேல் (Hale) குடும்பத்தினர் அவருக்கு வாழ்நாள் முழுவதும் நண்பராகிவிட்டார்கள்.

வெவ்வேறு மதங்களும் ஒரே கடவுளை அடையவே வழிகாட்டுகின்றன என்று வெவ்வேறு இடங்களில் தோன்றும் நதிகள் ஒரே கடலில் கலப்பதைப் உதாரணப்படுத்தி 1893ம் ஆண்டு செப்டம்பர் 11ம் தேதி விவேகானந்தர் ஆற்றிய சொற்பொழிவு, மக்களின் மனதை வென்றது.

“வெவ்வேறு இடங்களில் தோன்றிய பல்வேறு நீரோடைகள் அனைத்தும் கடலில் கலக்கின்றன, அதேபோல், ஓ கடவுளே, வளைந்தோ அல்லது நேராகவோ தோன்றினாலும் வெவ்வேறு போக்குகளின் வழியாகச் செல்லும் மனிதர்களின் வெவ்வேறு பாதைகள் அனைத்தும், உம்மை நோக்கி இட்டுச் செல்கின்றன.”
இதைக் கேட்டபிறகு, அவர் பன்னிரண்டு முறை பேச அழைக்கப்பட்டார். ஒரு குழு (மதம்) சார்பில் அல்லாமல் மொத்த மனித சமுதாயத்திற்காக அவர் பேசுவதாக மக்கள் ஏற்றுக் கொண்டார்கள்.

1893ல் உலக மதங்களின் பாராளுமன்றத்தில் கலந்துகொண்ட மக்களை இந்த நிழற்படத்தில் காணலாம்.

பௌத்தர்கள், ஜைனர்கள் மற்றும் பிரம்ம ஸமாஜத்தை சேர்ந்தவர்களும் உலக மதங்களின் பாராளுமன்றத்தில் கலந்துகொண்டார்கள். இந்திய இறைஞான சமூகம் (Theosophical Society) சார்பாக அன்னி பெசன்ட் கலந்து கொண்டார். சிகாகோவை சேர்ந்த இறைஞான சமூகம், அவர்களுடைய கோட்பாடுகளை விவேகானந்தர் ஏற்றுக்கொள்ளாததால் உதவ மறுத்துவிட்டது. இருந்தாலும் அவர்களிடம் விவேகானந்தர் வெறுப்புணர்வு கொள்ளவில்லை. மற்றவர்களை குறைகூறினாலும் அவர்களிடமிருந்து நிறைய கற்றுக் கொண்டார். வாழ்நாள் முழுவதும் புத்த மதத்தைப் போற்றுபவராகவே இருந்தார் – இளம்வயதில் அவர் முதலில் சென்ற தலமே புத்த கயாதான்.

பாராநகர் மடத்தில் (Baranagor Math) விவேகானந்தருடைய சக துறவிகளுக்கான முறையான போதனை கிருஸ்துமஸுக்கு முதல் நாள் கிருஸ்‌துவ மதத்தைப் பற்றியதாக இருந்தது. இராமகிருஷ்ண மடங்களில் இன்றும்கூட கிருஸ்துமஸ் விமரிசையாக கொண்டாடப் படுகிறது. விவேகானந்தர் முஸ்லிம்களின் தீவிர மதப்பற்றைப் பாராட்டினார். இந்தியாவிற்கு வேதாந்த மனமும் முஸ்லிம்கள் போன்ற திடமும் தேவை என்று கூறினார்.

இந்த விக்கிமீடியா படத்தில் உள்ளது இறைஞான சமூகத்தைச் சேர்ந்த அன்னி பெசண்டும் ஹென்ரீட்டா முல்லரும் (Annie Besant and Henrietta Muller). ஹென்ரீட்டா முல்லர் முதலில் பேலூர் மடத்திற்கு பணஉதவி செய்துவந்தார். பின்னர் விலகி விட்டார்.

சிகாகோவில் நடந்த மாநாட்டிற்குப் பிறகு விவேகானந்தர் அமெரிக்காவில் பல இடங்களில் பேசினார். பலரிடம் நெருங்கிய நட்பு ஏற்பட்டாலும் சில செய்தித்தாள்கள் அவரைப்பற்றி அவதூறாக எழுதின. அது விவேகானந்தரை பின்பற்றுபவர்களுக்கு வருத்தத்தை அளித்தது. ஆனால் விவேகானந்தர் மதபோதகர்களின் அறியாமையை நீங்கள் ஒரு பொருட்டாக எடுத்துக் கொள்வது எனக்கு ஆச்சர்யமாளிக்கிறது என்று அதனை எளிதாக கடந்து சென்றார்.

விவேகானந்தரின் பணிகளை அமெரிக்காவில் நிரந்தரமாக்க செய்ய 1894ம் ஆண்டு நியூயார்க் நகரில் வேதாந்த சமூகத்தை (Vedanta Society) நிறுவ சில நண்பர்கள் உதவினார்கள். பின்னர் ஒரு நண்பர் அவரை நியூயார்க் நகரில் ஆயிரம் தீவு பூங்கா பகுதியில் தியான பயிற்சி செய்ய அழைத்தார். அதில் பன்னிரண்டு பேர் கலந்து கொண்டார்கள். அதை விவேகானந்தர், யேசு கிறிஸ்துவின் மீது மரியாதை காரணமாக, அவருடைய போதனைகள் குறித்த சிறு உரையுடன் துவக்கினார்.

இந்த படத்தில் உள்ளது விவேகானந்தர் தொடங்கிய பிரபலமான தியானப் பயிற்சி செய்ததன் நினைவிடம்.

ராமகிருஷ்ணர் மறைந்த பிறகு, விவேகானந்தர் தன் சக துறவிகளுக்கு பாராநகரிலும் (Baranagor) ஆலாம்பஜாரிலும் (Alambazar) தாற்காலிகமாக தங்குமிடம் அமைத்திருந்தார். 1897ல் அமெரிக்காவிலிருந்து திரும்பிய பிறகு கல்கத்தா அருகில் பேலூரில் புதியதாக ஒரு நிரந்தர மையம் அமைக்க முடிவெடுத்தார். அப்போது ராமகிருஷ்ணா மிஷனின் குறிக்கோள் பற்றி, தனிமனிதர்கள் தியானம் செய்ய மட்டுமா அல்லது அடுத்தவர்களுக்கு சேவை புரிவதற்காகவா என்ற விவாதம் எழுந்தது. விவேகானந்தர் சேவையையே தேர்ந்தெடுத்தார். முக்கிய குறிக்கோள்களாக —
1) நலமான உலகவாழ்வு மற்றும் ஆன்மீகம் இவற்றைப் பற்றி சரியாக உணர்தல்
2) தொழில்களுக்கும் கலைகளுக்குமான சரியான ஊக்குவிப்பு
3) ராமகிருஷ்ணரின் வேதாந்த போதனைகளை பரப்புதல் என்று வரையறுத்தார்.

இன்று ராமகிருஷ்ண மிஷனுக்கு உலக அளவில் 200 கிளைகள் உள்ளன. அவற்றில் மனித சமுதாயத்திற்கான கல்வி, உடல்நலம் (மருத்துவம்) மற்றும் ஆன்மீக வழிகாட்டுதல் பணிகள் தொடர்கின்றன.

ஆஷிஷ் பட்னாகர் (Asish Bhatnagar) எடுத்த விக்கிமீடியாவின் இந்த நிழற்படத்தில், பேலூரில் உள்ள ராமகிருஷ்ணா மிஷனின் தலைமையகம் மற்றும் மடத்தைக் காணலாம்.

அவர் குடும்பத்தில் அது முதல் நிகழ்வு இல்லையென்றாலும், மணமான தன் சகோதரி ஹரமணியின் (Haramani) தற்கொலை விவேகானந்தரை வெகுவாகவே பாதித்தது. அவர் மதம் மற்றும் ஜாதியின் பெயரால் பெண்கள் மீது திணிக்கப்பட்ட கட்டுப்பாடுகள் கொண்ட இந்திய மக்கள் சமூகத்தை குறிக்கும் வண்ணம் “ஹிந்துக்களுமில்லை, வேதாந்திகளுமில்லை, வெறும் தீண்டாதே என்று மட்டும் சொல்பவர்கள்” என்றார்.

அவர் இந்தியப் புனிதபூமி பற்றி பெருமை கொள்ள வேண்டும் என்று உபதேசித்தார். தன் சீடர்களிடம் பழமைவாதிகளையும் சரியான புரிதல் இல்லாத மேற்கத்திய பகுத்தறிவுவாதிகளையும் தவிர்க்கும்படி கூறினார். மேற்கு நாடுகளில் பெண்களின் சுதந்திரம் அவரை கவர்ந்திருந்தது. தன்னை பின்பற்றுபவர்களில் சகோதரி நிவேதிதா (மார்கரெட் நோபிள்) இந்திய பெண்களுக்கு ஒரு சிறந்த முன்மாதிரியாக இருக்கமுடியும் என்றும் எண்ணினார்.

1898ம் வருடத்திய இந்த விக்கிமீடியா நிழற்படத்தில், விவேகானந்தருடன், ஜோசப்பைன் மேக்லியோட் (Josephine McLeod) ஓலியா புல் (Olea Bull) மற்றும் சகோதரி நிவேதிதாவையும் (Sister Nivedita — Margaret Noble) காணலாம்.

இரண்டு கிருஸ்துவ மதபோதகர்கள் கோபத்துடன் ஹிந்துமதத்தை மிகவும் கீழ்த்தரமாக விமர்சித்தபோது, விவேகானந்தர் ஒருவரின் சட்டை காலரைப் பிடித்து, “நீங்கள் எங்கள் மதத்தை நிந்தித்தால் நான் உங்களை கப்பலிலிருந்து தூக்கி எறிவேன்” என்றார். பின்னர் ஒருமுறை கல்கத்தாவில் ஒரு சீடரிடம், உங்கள் தாயை யாராவது நிந்தித்தால் நீங்கள் என்ன செய்வீர்கள்? என்று கேட்டார்.

யேசு கிறிஸ்துவின் போதனைகளில் விவேகானந்தர் மிகுந்த ஆர்வம் கொண்டிருந்தாலும், சில மத போதகர்களின் நடவடிக்கை அவரை மிகவும் சலிப்படையச் செய்தது. தனது மிக வலிமையான எதிர்ப்பைக் காட்டியதால் விவேகானந்தர் “ஹிந்து தேசியத்தின் தந்தை” என்றழைக்கப்பட்டார்.
விக்கிமீடியானின் 1885ம் வருட நிழற்படத்தில் விவேகானந்தர் இளம் வயதில் தியானத்தில் இருப்பதைக் காணலாம்.

நேதாஜி விவேகானந்தரை “ஸ்வாமிஜி ஒரு கலப்படமில்லாத, ஆண்மையுள்ள, அடிப்படையிலேயே போர்க்குணமுள்ள ஆளுமை” என வர்ணித்தார்; சக்தியை வழிபட்ட அவர் வேதாந்தத்திற்கு நடைமுறை விளக்கம் கொடுத்தவர்; உண்மையோடு ஒன்றிவிட்ட மிக உயர்ந்த ஆன்மீக யோகி; நன்னெறிகளுடன் ஆன்மீகத்தால் தேசத்தையும் மனித சமூகதையும் உயர்த்திட தன் வாழ்க்கையை அர்ப்பணித்தவர்; அவர் உயிருடன் இருந்திருப்பாரேயானால் அவர் காலில் நான் வீழ்ந்திருப்பேன் என்று கூறினார்.

விவேகானந்தர் ஒருமுறை “நாம் முதலில் வணங்கவேண்டிய கடவுள்கள் நம் சொந்த தேச மக்களே” என்று கூறினார்.

இந்தப்படத்திலுள்ளது, இந்தியா பாராளுமன்றத்திலுள்ள விவேகானந்தரின் சிலை.
ஆதாரம்: “விவேகவாணி” நூலில், ஸ்வாமி விவேகானந்தரைப் பற்றி சுபாஷ் சந்திர போஸ் குறிப்பிட்டது.

ஆன்மீகத்தின் ஒவ்வொரு வழியும் ஒரு குறிப்பிட்ட வயதினருக்கு பொருந்தும் என்று விவேகானந்தர் கூறியுள்ளார். எளிமை சில நேரத்திலும் பக்தி சில நேரத்திலும், மற்ற நேரங்களில் தத்துவங்களும் பற்றின்மையும் பொருந்தும் என்றார். நவீன காலத்தில் தன்னலமற்ற சேவைதான் (கர்ம யோகம்) கைகொடுக்கும் என்றும், குறிப்பாக கடந்த காலத்தின் அறியாமை என்ற இருளிலிருந்தும் செயலற்ற தன்மையிலிருந்தும் இந்தியர்களை மீட்டெடுக்க இதுவே சரியான வழி என்றும் வலியுறுத்தியுள்ளார்.

தியானம், மறைஞானம், வேதாந்தம் பற்றிய அறிவு, அயராத உழைப்பு மற்றும் காளி மாதாவிடம் அதீத பக்தி இவையனைத்தின் கலவையான குணங்களைக் கொண்டிருந்தார் விவேகானந்தர்.

விக்கிமீடியாவின் இந்த நிழற்படம், விவேகானந்தர் 1893ல் சிகாகோவில் இருந்தபோது எடுத்தது. அதில் காணப்படும் வாசகம்: “குணங்களுக்கும், எண்ணங்களுக்கும் அப்பாற்பட்ட, முடிவில்லாத, தூய மற்றும் தெய்வீகமான உனக்கு நான் தலைவணங்குகிறேன்.”