விஷ்ணு வராக (பன்றி) உருவம் எடுத்தார்.

பிரம்மா, விஷ்ணு இருவருக்குமிடைமயே யார் பெரியவர் என்று கடுமையான போட்டி ஏற்பட்டது. இவ்விருவரின் போட்டியை முடிவுக்கு கொண்டு வர விரும்பிய சிவபெருமான் தான் ஒரு நெடிய தீப்பிழம்புத்தூணாக மாறினார். இதைக்கண்ட விஷ்ணுவும் பிரம்மாவும் இந்த ஒளிப்பிழம்பின் அடியையும் முடியையும் காண விரும்பினர்.

விஷ்ணு வராக உருவமெடுத்து பூமியைப்பிளந்து கீழ்நோக்கிச்சென்றும் தூணின் ஆரம்பத்தைக் காண முடியாமல் திரும்பி தோல்வியை ஒத்துக்கொண்டார். ஆனால் பிரம்மா தூணின் முடியைக்கண்டுவிட்டதாக பொய் சொன்னார். இதனால் வெகுணட சிவன் விஷ்ணுவின் நேர்மையைப் பாராட்டி அவருக்கு தனக்கு சமமான கடவுள் அந்தஸ்தையும், பிரம்மாவிற்கு உலகில் எங்குமே வழிபாட்டுத்தலம் இருக்காது என்ற சாபத்தையும் அளித்தார். இந்நிகழ்வைத் தொடர்ந்து சிவபெருமானின் ஜோதிலிங்க வழிபாடு வழக்கத்திற்கு வந்தது.

S. ஸ்ரீராமின் லிங்கோத்பவர் ரூபத்தில் சிவனும், கோனேரிராஜபுரம் கோவிலிலுள்ள பிரம்மா விஷ்ணு ஆகியோரின் wikipedia படமும்
J. J Shastriயின் சிவபுராணம் அத்தியாயம் 6 & 7 ஆதாரம்.

கங்கல் ஹரித்வார் அருகில் உள்ளது.

தக்க்ஷன் தனது மருமகனான சிவனை அழைக்காமல் ஒரு மாபெரும் வேள்வியை நடத்தினார். அதில் தக்க்ஷனின் மகளான சதியும் கலந்து கொண்டாள். ஆனால் அவ்வேள்வியில் சிவன் அவமானப்படுத்தப்பட்டதால் சதி தன் உடலில் தீயிட்டு மாய்த்துக் கொண்டாள். இதனை அறிந்த சிவன் கடும் கோபம் மற்றும் வருத்தத்தால் சதியின் உடலுடன் இவ்வுலகே நடுங்கும்படி பயங்கர தாண்டவம் புரிந்தார். சிவனை சாந்தப்படுத்துமாறு விஷ்ணுவை தேவர்கள் வேண்டினர்.
விஷ்ணுவும் கடுமையான முயற்சிக்குப் பின் சதியின் உடல் பாகங்களை வெவ்வேறு இடங்களில் விழுமாறு செய்தார். அவ்வாறு விழுந்த இடங்களே 51 சக்தி பீடங்களாக உருவாயின.
ஆதாரம் SR ராமானுஜத்தின் கங்கல் கோவில் படம்
மற்றும் BN ஷா ஸ்திரியின் கலிக புராணம் அத்தியாயம் 16 & 18

தாராகாசுரனால் தேவர்கள் பெரிதும் துன்புறுத்தப்பட்டு வந்தனர். சிவமைந்தனால் மட்டுமே அவனைக் கொல்ல முடியும் என்பதாலும், சிவன் திருமணம் செய்து கொள்வதிலும், இல்லற வாழ்வு மேற்கொள்வதில் நாட்டமில்லாதவராகவும் இருந்ததாலும் தேவர்கள் கவலையுற்றிருந்தனர். இந்திரன் காமதேவனை வசந்தா ரதி ஆகியோருடன் சிவனின் தவத்தைக் கலைத்து பார்வதியைத் திருமணம் செய்து கொள்ளச் செய்யும் நோக்கத்துடன் அனுப்பினார்.

காமனும் அவ்வாறே சிவன் மீது மலரம்பு எய்தி சிவனின் தவத்தைக் கலைத்தார். தவம் கலைந்த சிவன் தனது மூன்றாம் கண் மூலம் அக்னிப் பார்வையால் காமனை எரித்து சாம்பலாக்கினார்.

பிறகு சிவன் பார்வதியை மணம் புரிந்து கொண்டார். திருமணத்திற்குப் பின் ரதியின் வேண்டுகோளுக்கிணங்கி காமனை உயிர்ப்பித்தார்.

காமனை சிவன் எரிக்கும் 1890ம் ஆண்டு படம்

ஆதாரம் J. L.ஷாஸ்த்திரியின் சிவ புராணம்

இந்திரன் அர்ஜுனனிடம் சிவபெருமானைத் தரிசித்துவிட்டு வந்தால் தனது எல்லா ஆயுதங்களையும் பரிசளிப்பதாக வாக்களிக்கிறான். அர்ஜுனன் இமயமலையில் சிவனை நோக்கி கடும்தவமிருந்ததன் பலனாக சிவன் உமாதேவியுடன் ஒரு வேடன் உருவத்தில் காட்சி தரவிழைகிறார். அப்போது துரியோதனனின் தூண்டுதலால் முகன் கரடி உருவத்தில் அர்ஜுனனைக் கொல்ல வருகிறான். ஒரே நேரத்தில் சிவனும் அர்ஜுனனும் அம்பெய்தியதில் முகன் கொல்லப்படுகிறான். இருவரும் தமது அம்பே முகனைக் கொன்றது என சர்ச்சையிட்டு போர் புரிந்தனர். அர்ஜுனன் சிவனுடன் கடுமையாக போராடி மயக்கமுற்றான். சிவனும் அர்ஜுனனின் வீரத்தைப் பாராட்டி பரிசளிக்க விரும்பினார். அர்ஜுனன் சிவனிடம் பாசுபத அஸ்த்ரத்தை அளிக்குமாறு கோரினான். சிவனும் அவ்வஸ்த்திரம் மிகவும் பேராற்றலுள்ளது எனவும், இந்திரன், எமன், வாயு, வருணன் போன்றோருக்கும் கிடைக்காதது எனவும் அதை உபயோகிக்கும் வழி முறைகளையும் அறிவுறுத்தினார்.

மைசூருக்கருகிலுள்ள நஞ்சன்கூட்டில் இந்நிகழ்வுக்கான சான்றான சிற்பங்களின் படம் தினேஷ்கின்னம்பாடியின் Wikimedia

Source Bibek Deboroyயின் Mahabharath Vana parva

அபஸ்மாரா என்பது அறியாமையைக் குறிக்கிறது.

சிவனின் அபஸ்மாராவின் மீதான நடனம் அறியாமையின் நீக்கத்தையும் அறிவுடைமையின் உதயத்தையும் குறிக்கிறது. சிவனின் பிக்ஷாடனர் ரூபத்தால் மிகவும் கவரப்பட்ட ரிஷிபத்தினியர்களால் பாதிக்கப்பட்ட ரிஷிகள் சிவனை அழிக்க நான்கு உத்திகளை உருவாக்கினர். அவர்கள் உருவாக்கிய பாம்பு, புலி, சிங்கம் ஆகியவற்றை சிவன் அழித்துவிட்டார். ஆனால் நான்காவதாக வந்த சாகாவரம் பெற்ற அபஸ்மாராவை அழிக்க இயலவில்லை. ஆதலால் அவ்வுருவத்தை தன் வலது காலடியில் போட்டு மிதித்து நசுக்கி தன் கட்டுப்பாட்டில் இருத்தினார். அபஸ்மாரா என்றாலே அழிக்க முடியாதது என்ற பொருளையும், அறியாமை என்பது முற்றிலும் ஒழிக்கப்பட முடியாததும் ஆகும். அதனால்தான் ஆயுர் வேதத்திலும் அபஸ்மாரா என்பது மனம் மற்றும், உடல்ரீதியான ஒரு வியாதி எனவும் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது.

அபஸ்மாராவைத் தன் காலடியில் வைத்திருக்கும் சிவதக்ஷிணாமூர்த்தியே அறிவுக்கடவுள் ஆவார்.

ஆதாரம் இண்டியாடுடே தீபா கிரனின் சிவனும் அபஸ்மாராவும்

தாரகாசுரனுக்கு தாரகாக்ஷா, கமலாக்ஷா, வித்யுன்மலி என்ற மூன்று மகன்களிருந்தனர். அம்மூவரும் பிரம்மாவிடமிருந்து தங்களுக்கு இரும்பு, வெள்ளி, தங்கம் நிறைந்த மூன்று நகரங்களில் வாழ்வதற்கும், தாங்கள் மூவரும் ஒரே நேர்கோட்டில் இருக்கும்பொழுதும் ஒரே அம்பினால் தாக்கப்பட்டால் மட்டுமே தங்களுக்கு மரணம் சம்பவிக்க வேண்டும் எனவும் வரம் பெற்றனர். இப்படி ஒரு விநோதமான வரத்தைப் பெற்ற அவர்கள் செருக்குடன் உலகத்தை அடக்கி ஆண்டு வந்தனர். இதனால் பெரிதும் பாதிக்கப்பட்ட தேவர்கள் சிவனிடம் முறையிட்டனர்.

சிவன் பிரபஞ்சத்தை போர்க்களமாகவும், பூமியைத் தேராகவும், பிரம்மாவைத் தேரோட்டியாகவும், சூரிய சந்திரரை தேர்ச் சக்கரங்களாகவும், விஷ்ணுவை அம்பாகவும் கொண்டார். தக்க தருணத்தில் மூன்று நகரங்களும் ஒரே கோட்டிலிருக்கும்போது அம்பெய்தி மூன்று நகரங்களையும் தாக்கி சாம்ப லாக்கினார். அந்த மூன்று நகரங்களே ஆணவம், மாயை, தூய்மை இன்மை ஆகியவற்றைக் குறிப்பனவாகும்.

8ஆம் நூற்றாண்டு மேற்கு சாளுக்கியரின் திருபுரந்தகாவின் சிற்பம். Wisdom Libன் படம்

ஆதாரம் ட கோபிநாத் ராவின் Elements of Hindu Iconography புத்தகம்

ஆயிரம் கைகளைக்கௌண்ட பாணாசுரன் மகாபலியின் நூறு புதல்வர்களில் முதலாமவரும், நரகாசுரனின் நண்பர்களில் ஒருவருமாவார். சிவன் அவரது பக்தியை மெச்சி அவன் கோட்டையைக் காக்கும் பொறுப்பை ஏற்றுக் கொள்வதாக வரமளித்தார்.

பாணாசுரனின் மகள் உஷா கிருஷ்ணனின் பேரனான அனிருத்தாவை விரும்பி அவனை கடத்திக் கொண்டு சென்று விட்டாள். கிருஷ்ணர் பாணாசுரன்மீது படையெடுத்துத் தாக்கியதால் கிருஷ்ணனுக்கும் சிவனுக்கும் வலுவான போர் நடந்தது. இறுதியில் பாணாசுரன் சரணடைந்ததும் அவனது நான்கு கரங்களைத்தவிர அனைத்து கரங்களையும் வெட்டி வீழ்த்தினார். நிலப்பரப்பு முழுவதும் இரத்தம் பெருக்கெடுத்து ஆறு போல் ஓடியதால் அது தேஸ்பூர் என பெயர் பெற்றது. அவ்வூர் இன்றும் அஸ்ஸாமில் உள்ளது. ஹிமாசல் பிரதேஸத்திலும் இந்நிகழ்வின் சான்றுகள் உள்ளன. பிறகு உஷா அனிருத்தா திருமணம் முடிந்ததும் தம்பதியர் த்வாரகை வந்தனர். இவர்களது கதை பாகவத புராணத்திலும் விவரிக்கப்பட்டு உள்ளது

விக்கிபீடியா படம் உஷா அனிருத்தாவை கனவு காணும் காட்சி ராஜா ரவிவர்மாவின் கைவண்ணத்தில் உதித்தது.

ஆதாரம் pragyata com

ஏழரைப்பிடி என்பது வேத வானியல் ஜோதிடகணிதப்படி ஒருவரது சந்திர அம்சத்தை சனி கிரகம் குறுக்கீடு செய்யும் சோதனை மிக்க ஏழரை ஆண்டு காலமாகும். இந்தக் காலம் ஒருவருக்கு சரியான பாடங்களைக் கற்பிப்பதாகவும் கடினமான தடங்கல்களைக் கொண்டதாகவும் அமையும். சனி நியாயாதிபதியாதனதால் ஒருவர் செய்த நன்மை தீமை ஆகியவற்றை ஆராய்ந்து நற்பலனை யும் தீர்ப்பையும் அளிப்பார். சனி சூரியனை ஒருமுறை சுற்றிவர 30 ஆண்டுகள் எடுத்துக்கொள்வதால் நற்பலன் கிடைக்க அதிக காலம் ஆகும். சிவனை சனி தாக்க உரிய நேரம் வந்தபோது சனி அந்த சனிப்பிடி நேரத்தை சில மணித்துளிகளாகக் குறைக்க ஒப்புக்கொள்கிறார். சிவன் தண்ணீருக்கடியில் சில மணி நேரம் ஒளிந்து கொண்டு இருந்து பிறகு தான் சனியின் பிடியிலிருந்து தப்பிவிட்டதாகக் கூறியதும் அவரை தண்ணீருக்கடியில் செல்லச் செய்ததே தனது சக்தியினால்தான் என்று சனி விவரிக்கிறார். இது ஒரு நாட்டுப்புறக்கதை போல தோன்றினாலும் பெரிதும் நம்பப்படுகிறது. இக்கதை வேறு சில வடிவங்களிலும் உள்ளன.

Wikimedia Pierre Sonneratteன் 1782 ம் ஆண்டு வரைந்த சனிதேவரின் படம்

ஆதாரம் bharathkidise., blogspot. Com

பூமியில் முதல் முதலாக ஜோதிர் லிங்கம் காசியில்தான் தோன்றியது. இதுவே சிவன் பார்வதியால் உருவாக்கப்பட்ட முதல் நகரமாகும். இதற்குப் பின்தான் காசியிலிருந்துதான் இவ்வுலகம் தோற்றுவிக்கப்பட்டது.
மற்றொருகதை பார்வதி சிவனுக்கு பார்வதியின் பெற்றோர் கைலாசத்தைத் தவிர வேறு இடத்தில் வசிக்க வீடு தேடியதாகவும் அதற்குப்பிறகுதான் காசி நகரம் தெரிவு செய்யப்பட்டது எனவும் கூறப் படுகிறது. சிவன் தானே விரும்பிய அழகிய நகரமே காசி எனவும் காசியைவிட்டு தான் ஒரு போதும் செல்லமாட்டேன் எனவும் உரைத்ததாக கூறப்படுகிறது

காசி சிவனின் திரிசூலத்தின் உச்சியில் இருப்பது போன்ற ஓர் ஓவியரின் கற்பனை படம் நவயோதயா டைம்ஸ் இதழில் வெளிவந்தது.

ஆதாரம் Diana Eckன் India, a sacred geography என்ற புத்தகம்

பார்வதி சிவனை மணந்து கைலாஸம் வந்ததும் அங்கு கணங்கள் சுகாதாரமற்றவையாகவும், எதிலும் ஒழுங்கு கடைபிடிக்கப்படாததையும் கண்டாள். தாமே ஒரு சமையலறையை உருவாக்கி, உணவு தயாரிக்க விழைந்தாள். ஆனால் கணங்கள் பார்வதி சமைத்த உணவை விரும்பவில்லை. சிவனும் கணங்களின் கருத்திற்கு இணங்கியதால் பார்வதி மனம் வெதும்பி கைலாஸத்தை விட்டு வெளியேறினாள்.

பார்வதி வெளியேறியதும் இவ்வுலகமே சக்தியிழந்தது.
மக்களனைவரும் பசியால் வாடி வதங்கினர். சிவன் பார்வதியைத் தேடி அலைந்து கடைசியில் காசியில் அவரைக் கண்டு பிடித்தார். அவர் விஸ்வநாதர் வடிவம் எடுத்து பார்வதியிடம் பசியால் வாடும் மக்களுக்கு உணவு வழங்குமாறு வேண்டினார். தேவியும் அன்னபூரணியாக வந்து மக்களுக்கு உணவுஅளித்து பசியை ஆற்றினார்.

இப்புராண நிகழ்வின் காரணமாகவே அன்னபூர்ணாஷ்டகம் ஸ்தோத்திரத்தில் அன்னபூரணியே சங்கரரின் இதயத்தில் தலையாய இடம்பெற்றுள்ளார் எனவும் சக்தியின் மொத்த உருவமும் அன்ன பூர்ணியே என்றும் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது.

ஹிமாசல் பிரதேசத்தில் கார்சோக் நிலத்தில் அமைந்துள்ள அன்னபூரணியின் கோவில் படம் SR ராமானுஜம்

ஆதாரம் Art of Living

ஹிரண்யாக்ஷன் பிருதிவி எனப்படும் நமது பூமியின் சுழற்சியை நிறுத்த முனைந்ததற்காக வராக உருவிலுதித்த விஷ்ணுவால் வதம் செய்யப்பட்டார்.

சிவன் தவம் செய்து கொண்டிருந்தபோது பார்வதி அவரின் கண்களை விளையாட்டாக மூட அதன் பின் ஏற்பட்ட இருளின் காரணமாக அந்தகாசுரன் அவதரித்தார். அந்தகாசுரனை ஹிரண்யாக்ஷனிடம் கொடுத்து தன் மகனாக வளர்க்குமாறு சிவன் கேட்டுக்கொண்டார். அந்தகாசுரன் மிகுந்த திறமை வாய்ந்தவனாகவும் வல்லவனாகவும் வளர்ந்து வருகிறான். அவன் பட்டத்திற்கு வந்தபின் பார்வதியின் அழகில் மயங்கினான். பிரஹாலாதனின் அறிவுரையையும் மீறி அவன் சிவனை எதிர்க்கத் துணிகிறான். சிவன் அவனை தமது திரிசூலத்தால் அடக்கினார். தோல்வியடைந்த அந்தாக்க்ஷன் மன்னிப்புக் கோர சிவனும் அவனுக்கு மன்னிப்பளித்து தமது கணங்களுள் ஒன்றாக சேர்த்துக்கொள்கிறார். இந்தக்கதை வாமன புராணத்தில் விரிவாக விவரிக்கப்பட்டுள்ளது.

Redtigerxyzன் Wikkimedia படம் எல்லோரா குகையிலுள்ள அந்தகாசுர மர்தநினின்உருவம்.

ஆதாரம் வேட்டம் மணியின் Puranic Encyclopediaவின் Andhaka 3ல் உள்ள குறிப்புகள்.

சிவன் மார்கண்டேயனின் பெற்றோரிடம் அவர்களுக்கு நல்ல புத்திசாலியான, பக்திமானான, பண்புள்ள ஆனால் பதினாறு வயது ஆயுள் உள்ள மைந்தன் வேண்டுமா அல்லது அறிவு அதிகமில்லாத ஆனால் நீண்ட ஆயுள் கொண்ட புதல்வன் வேண்டுமா என்று கேட்டபோது அவர்கள் புத்திசாலியான ஆயுள் குறைந்த மகனே போதும் என்று வேண்டி பெற்றனர். அந்த குழந்தையும் பதினாறு வயது வரை புத்திமானாக விளங்கினான். தனது பதினாறு வயது பிறந்ததினத்தன்று அவன் சிவ ஆலயத்திற்கு சென்று லிங்கத்தினை ஆலிங்கனம் செய்தவாறு இருந்தான். அவன் உயிரை எடுக்கச்சென்ற எமன் மார்கண்டேயனையும் சிவலிங்கத்தையும் சேர்த்து தனது பாச கயிறை வீசினான். இதனால் வெகுண்ட சிவன் லிங்கத்திலிருந்து வெளிவந்து எமனைக் கொன்றார். பிறகு எமனை உயிர்ப்பித்தார். இதனல் சிவன் மிருத்யுஞ்ஜன் (மரணத்தை வென்றவர்) காலகாலன் (இறப்பை இறக்கச் செய்தவர்) எனவும் காலாந்தகன் (மரணத்தை ஒழித்தவர்)எனவும் அழைக்கப்பட்டார். சிவன் மார்கண்டேயனுக்கு சாகா வரத்தையும் ரிஷி அங்கீகாரமும் அளித்தார். மேலும் அவருக்கு மகாபாரதத்தின் ராமோபாக்யானராகவும், இராமகாதையை வால்மீகிக்கு அடுத்து அனைவருக்கும் எடுத்துரைக்கும் பதவியை தந்து கௌரவித்தார். தேவி வழிபாட்டில் முக்கிய அம்சமாக துர்காஸப்தஸதியாகவும் மார்கண்டேய புராணத்தில் குறிக்கப்படுகிறார்.

ராஜா ரவிவர்மாவின் வரைவைக் கொணட Wikimedia படம்

ஆதாரம் வேட்டம் மணியின் Puranic Encyclopediaவின் மார்கண்டேயா அத்தியாய குறிப்புகள்.