தீபாவளிக்கு இரண்டு நாட்களுக்கு முன்பு தன்தேராஸ் பண்டிகை கொண்டாடப்படுகிறது.
இந்து மக்கள் தன்தேராஸ் அன்று தங்கம், பாத்திரங்கள் அல்லது உலோகத்தால் செய்யப்பட்ட பொருட்கள் போன்ற புதிய பொருட்களை வாங்குவது மிகவும் மங்களகரமானதாகக் கருதுகிறார்கள். இதற்கான காரணம் என்ன? தன்வந்திரி பகவான் ஆயுர்வேதத்தின் கடவுளாகவும், நல்ல ஆரோக்கியத்தை வழங்குபவராகவும் போற்றப்படுகிறார்.
பாற்கடலைக் கடைந்தபோது (சமுத்திர மந்தனம்), அமிர்தம் நிறைந்த கலசத்தை (குடம்) ஏந்தியபடி தன்வந்திரி பகவான் தோன்றினார் என்று புராணங்கள் கூறுகின்றன.
இதன் காரணமாகவே தன்தேராஸ் பண்டிகைக்கும் உலோகப் பொருட்களை வாங்குவதற்கும் தொடர்பு ஏற்பட்டிருக்கலாம் என்று கருதப்படுகிறது பாற்கடலைக் கடைந்தபோது மகாலட்சுமி தேவியும் தோன்றினார். எனவே இந்த நாளில் மகாலட்சுமி தேவியும் வழிபடப்படுகிறார்.
மற்றொரு புராணக் கதை:
ஹிமா என்ற மன்னர், தன்தேராஸ் இரவில் பாம்பு கடித்து இறந்துவிடுவார் என்று விதிக்கப்பட்டிருந்தது.
அவரது அன்பும் அர்ப்பணிப்பும் மிக்க மனைவி, கணவரைக் காப்பாற்றுவதற்காக இரவு முழுவதும் விழித்திருந்து காவல் காத்தார்.
அவர் தனது கணவரின் அறை வாசலில் தங்கம் மற்றும் வெள்ளிப் பொருட்களைக் குவித்து வைத்தார். பாம்பு வடிவில் வந்த எமதர்மனின் கண்களைக் கூசச் செய்து, அவரைத் திசைதிருப்புவதே அவரது நோக்கமாக இருந்தது.
அவரது திட்டம் வெற்றி பெற்றது. இதன் காரணமாகவே தன்தேராஸ் அன்று உலோகப் பொருட்களை வாங்குவதன் மூலம் எமதர்மனை மகிழ்விக்கலாம் என்று நம்பப்படுகிறது.
ஆதாரம்: exoticindiaart.com

நாட்டின் சில பகுதிகளில் வீட்டில் உள்ள பெண்கள் கோதுமை மாவு அல்லது களிமண்ணால் செய்த தீபத்தை தெற்கு முகமாக தந்திராஸ் அல்லது குட்டி தீபாவளி என்று வைத்திருப்பர். வீட்டில் உள்ள இதர உறுப்பினர்கள் இந்த விளக்கை பார்க்கக்கூடாது. துர்தேவதைகளை விரட்ட இந்த விளக்கு இரவு முழுவதும் எரியும். இந்த வழக்கம் ஹிமா அரசனின் மனைவி இறப்பைப் தவிர்ப்பதற்காக இரவு முழுவதும் விழிப்புடன் இருந்த கதையை தொடர்புபடுத்துகிறது. தீபாவளி தொடர்பான முதல் குறிப்பு காமசூத்திராவில் (கிபி இரண்டாம் மூன்றாம் நூற்றாண்டு), கார்த்திகை மாத பௌர்ணமி இரவு யக்ஞங்களுடனும் சூதாட்டங்களுடனும் யக்ஷ்ராத்ரி என்ற திருவிழாவாக கொண்டாடப்படுவதாக குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது, ஒரு சுவாரசியமான தகவல். பின்னாளில் கிபி பதினொன்றாம் நூற்றாண்டில் ஹேமச்சந்திரா போன்ற எழுத்தாளர்கள் யக்ஷ்ராத்ரியையும் தீபாவளி அல்லது தீபாலிகாவையும் ஒன்றாக இணைத்து க் குறிப்பிட்டார்கள். யக்ஷ்ர்கள் என்பவர்கள் அன்பானவர்களாகவோ அல்லது தொல்லை தருபவர்களாகவோ இருக்கும் தெய்வீக ஆவிகள். எமதீபம் இந்த பழைய வழக்கத்துடன் தொடர்புடையதாக உள்ளது.

சோர்ஸ்: நவ்பாரத்லைவ் டாட் காம்

நேபாளத்தில் தீபாவளி கொண்டாட்டத்தின் ஐந்து நாட்களில் இரண்டாவது நாள் குக்கூர் திஹார் (Kukur Tihar) எனப்படும் நாய்களுக்கான திருவிழாவாகக் கொண்டாடப்படுகிறது.
இந்த நாளில் செல்லப்பிராணி நாய்கள், தெரு நாய்கள் மற்றும் காவல்துறை நாய்களுக்குக்கூட சாமந்திப்பூ மாலைகள் அணிவித்து, நெற்றியில் திலகம் இட்டு, அவற்றுக்குப் பிடித்தமான உணவுகளை வழங்கி வழிபடுகிறார்கள்.
நேபாள மக்கள் நாய்கள் எமதர்மனுக்கு மிகவும் பிரியமானவை என்றும், நாய்களை வழிபடுவதால் எமதர்மன் மகிழ்ச்சி அடைவார் என்றும் நம்புகிறார்கள்.
மகாபாரதத்தில் வரும் யுதிஷ்டிரர் கதையையும் அவர்கள் நினைவுகூருகிறார்கள். தன்னுடன் இறுதிவரை வந்த நாயை விட்டுவிட்டு சொர்க்கத்திற்குச் செல்ல யுதிஷ்டிரர் மறுத்தார். அந்த நாய் உண்மையில் மாறுவேடத்தில் வந்த எமதர்மனே ஆவார்.

பௌபீஜ் அல்லது பாய்தூஜ் பண்டிகை யம துவிதியை என்றும் அழைக்கப்படுகிறது. இது பொதுவாக தீபாவளிக்கு மறுநாள் கொண்டாடப்படுகிறது.
13ஆம் நூற்றாண்டைச் சேர்ந்த மராத்திய மொழி நூலான *லீளாசரித்ரா*வில் இந்தப் பண்டிகை பற்றிய குறிப்புகள் உள்ளன.
அதே நூற்றாண்டைச் சேர்ந்த சமஸ்கிருத நூலான *ஹேமாத்ரியின் சதுர்வர்க்க சிந்தாமணி*யிலும் பௌபீஜ் பண்டிகை,. பவிஷ்யபுராணத்தில் இடம்பெற்றுள்ள , மரணத்தின் கடவுளான, தன் சகோதரன் யமனுக்கு, ( யமி என்றும் அழைக்கப்படும்) யமுனை ஒருமுறை விருந்தளித்த கதையை விவரிக்கிறது. இதனைத் தொடர்ந்து, சகோதர சகோதரிகள் இப்பண்டிகையைக் கொண்டாடிவருகின்றனர்.

முகமது கஜினி யின் படையுடன் அல் பெரூனி இந்தியாவிற்கு வந்தார். அவர் தஹ்கீக்-இ-ஹிந்த் (Tehkeek-e-Hind) என்ற புகழ்பெற்ற நூலை எழுதினார். அதில் தீபாவளி கொண்டாட்டத்தைப் பற்றி விவரித்துள்ளார்.
அவரது குறிப்பின்படி, கார்த்திகை 1 அல்லது அமாவாசையில் துலா இராசியில் சூரியன் பயணிக்கும் நாளில் தீபாவளி கொண்டாடப்படுகிறது. அன்று மக்கள் புனித நீராடி, புத்தாடை அணிந்து, ஒருவருக்கொருவர் பாக்கு மற்றும் வெற்றிலை வழங்கி மகிழ்வார்கள். கோயில்களுக்குச் சென்று தானம் செய்வார்கள். இரவில் ஏராளமான விளக்குகளை ஏற்றுவதன்மூலம் காற்று தெளிவாகும்.
. இந்தப் பண்டிகைக்கான காரணம் என்னவென்றால், வசுதேவரின் மனைவியான லட்சுமி தேவி, விரோசனனின் மகனான மகாபலியை ஆண்டுக்கு ஒருமுறை இந்த நாளில் பாதாள உலகின் ஏழாவது பகுதியில் இருந்து விடுதலை செய்கிறார் என்று அவர் குறிப்பிட்டுள்ளார்.
இதனால் இந்தப் பண்டிகை பலி ராஜ்யம் (Balirajya) என்று அழைக்கப்படுகிறது.
தீபாவளிக்கு மறுநாள் பலி பிரதிபதை என்றும் அழைக்கப்படுகிறது.அல் பெரூனியின் விளக்கம், தற்போது தீபாவளி கொண்டாடப்படுவதை எவ்வளவு ஒத்திருக்கிறது என்பதைக் கவனிக்கவும்.

தீபாவளியின், சிறு லாபத்திற்காக சீட்டு விளையாடுவதும், சூதாடுவதும் பிரபலம். இது அதிர்ஷ்டத்திற்கான ஒரு குறியீட்டு செயல். இந்தியக் கலைஅம்சங்களில் சிவனும் பார்வதியும் பகடை விளையாடும் சித்தரிப்பு தொடர்ந்து வருவதாகும். இந்த மரபின்படி, சிவனுக்கும் பார்வதிக்கும் இடையே நடைபெற்ற இந்தத் தெய்வீக விளையாட்டின் மூலமே உலகம் முழுவதும் படைக்கப்பட்டது என்று நம்பப்படுகிறது.
இவர்கள் புருஷன் மற்றும் பிரகிருதியைக் குறிக்கிறார்கள். பகடை விளையாட்டின் ஒவ்வொரு நகர்வும் உலகின் நடைபெற்ற அல்லது நிகழ இருக்கும், வெவ்வேறு நிலைகளைக் குறிக்கிறது.
சிவன் – பார்வதி பகடையாடும் காட்சிகள் இந்தியாவின் மேற்குப் பகுதிகளில், பல சிற்பங்களில் காணப்படுகின்றன. பொதுவாக சிவபெருமான் தோற்பதாகவும், சில அரிய சிற்பங்களில் அவர் ஏமாற்றி வெற்றி பெறுவதாகவும் காட்டப்பட்டுள்ளது. இவற்றில், விஸ்மயா அல்லது ஆச்சர்யத்தில் பார்வதி கையை உயர்த்துவது போல் இருக்கும். சிவ – பார்வதி விளையாட்டில் இந்த விஸ்மயா சித்தரிப்பு முக்கியமானது.
ஆதாரம்: sahapedia.org

தென்னிந்தியாவின் பல பகுதிகளில், வடஇந்தியாவை விட ஒரு நாள் முன்னதாகவே தீபாவளி கொண்டாடப்படுகிறது.
இது கிருஷ்ணரும் அவரது மனைவி சத்யபாமாவும் நரகாசுரனை வதம் செய்த நாளைக் குறிக்கிறது. எனவே இது நரக சதுர்த்தசி என்றும் அழைக்கப்படுகிறது. அசுரனை வென்ற பிறகு அவர்கள் எண்ணெய் குளியல் செய்து மகிழ்ந்ததாகக் கூறப்படுகிறது.
குடும்பத்தின் மூத்த உறுப்பினர் அல்லது வீட்டின் பெண், சூரிய உதயத்திற்கு முன் குடும்ப உறுப்பினர்கள் ஒவ்வொருவரின் தலையிலும் மூன்று சொட்டு நல்லெண்ணெய் வைப்பார்.
பின்னர் மூலிகைப் பொடிகள் அல்லது சீயக்காய் கொண்டு எண்ணெய் தேய்த்துக் குளிப்பார்கள். இந்த எண்ணெய் குளியல் புனிதமானதாகக் கருதப்படுகிறது. ஏனெனில் கங்கை நதியில் நீராடுவதற்குச் சமமான புண்ணியத்தை இது தரும் என்று நம்பப்படுகிறது.
மகாலட்சுமி தேவி எள்ளுச் செடிக்குப் பின்னால் மறைந்திருந்ததாகக் கூறப்படுவதால், இந்தக் குளியலுக்கு நல்லெண்ணெய் பயன்படுத்தப்படுகிறது.
இந்த எண்ணெய் குளியல், அகந்தையை நீக்கி, புதிய தொடக்கத்தையும் குறிக்கிறது. நல்லெண்ணெய் உடலுக்கு நன்மை தருவதுடன் உடலை குளுமையாக்குகிறது.

இந்திரனின் கர்வத்தை க்ருஷ்ணன் அடக்கியது, தீபாவளியின் மறு நாள் கொண்டாடப்படுகிறது. கோகுலவாசிகள் தன்னை வணங்கவேண்டும் என்பதற்காக இந்திரன், பெருமழைகளையும், இடிகளையும் பெய்வித்தபோது, க்ருஷ்ணர் கோவர்தன மலையைத் தூக்கி, அவர்களைக் காத்தார்.
இந்த நாள் கோவர்த்தன பூஜை என்று அழைக்கப்படுகிறது. இது அன்னகூட் ( தானியங்களை கதிரறுத்தல்) என்றும் பிரபலமாக அழைக்கப்படுவது, இது அறுவடைத் திருவிழாவை ஆதாரமாகக் கொண்டதைப் பிரதிபலிக்கிறது.
இந்தக் கொண்டாட்டத்தின் ஒரு பகுதியாக, பசுஞ்சாணத்தால் கோவர்த்தன மலையின் மாதிரி உருவாக்கப்படுகிறது. பலவகையான சைவ உணவுகள் சமைக்கப்பட்டு கிருஷ்ணருக்குப் படைக்கப்படுகின்றன

சமஸ்கிருதம் “ரஙக வலி ( வண்ணங்களின் வரிசை)”, பண்டிகைக் காலங்களில் வீட்டு வாசலில் தானியக் துகள்கள் , அரிசி மாவு, வண்ணப் பொடிகள், சுண்ணாம்பு அல்லது மலர்களைக் கொண்டு வீட்டு வாயில்களில் பண்டிகைக்ளின்போது வரையப்படும், நுணுக்கமா ன தரை ஓவியம் “ரங்கோலி”. சில இல்லங்களில், பறவைகளுக்கு உணவு அளிப்பதற்காக, தானியக் துகள்கள் பால் தினமுமே ரங்கோலி வரைவார்கள். தீபாவளியின்போது மகாலட்சுமி தேவியை வீட்டிற்கு வரவேற்க அவரது பாதச் சுவடுகளும் கோலத்தில் வரையப்படுகின்றன.
ரங்கோலி முதலில் 2 ம், 3ம் நூற்றாண்டு காலம் சூத்ரத்திலும், பின்னர் 6ம் நூற்றாண்டில் நார்த் சில்பா சாஸ்த்திரத்திலும் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது.
பிற்கால நூல்களில், இது ரங்கோலி, தலி சித்திரம் ( பொடி ஓவியம்) அல்லது பௌம சித்திரம் ( பூமி ஓவியம்) என அழைக்கப்பட்டது. இந்தியாவின் பல்வேறு பகுதிகளில் ரங்கோலி வெவ்வேறு பெயர்களில் அழைக்கப்படுகிறது:
தமிழ்நாடு – கோலம்
மேற்கு வங்காளம் – அல்பனா
ஆந்திரப் பிரதேசம் – முக்கு (Muggu)
ராஜஸ்தான் – மண்டனா
பீகார் – அரிபனா
குஜராத் – சத்தியா
வடஇந்தியா – சௌக்புராணா
ஆதாரம்: Britannica

பல சமூகத்தினருக்கு தீபாவளி என்பது விக்ரம் சம்வத் நாட்காட்டியின்படி புத்தாண்டின் தொடக்கமாகும்.
மன்னர் விக்ரமாதித்யா தீபாவளி நாளில் அரியணை ஏறி, அந்த நிகழ்வை நினைவுகூரும் வகையில் புதிய நாட்காட்டியைத் தொடங்கினார் என்று நம்பப்படுகிறது. இந்த நாட்காட்டி ஆங்கில நாட்காட்டியை விட 57 ஆண்டுகள் முன்னதாக உள்ளது.
சோப்டா பூஜையின்போது வணிகர்கள் பழைய கணக்குப் புத்தகங்களை மூடிவிட்டு, புதிய ஆண்டிற்காகப் புதிய கணக்குப் புத்தகங்களை வழிபடுகிறார்கள்.
மேலும் விநாயகர், மகாலட்சுமி மற்றும் சரஸ்வதி தேவியையும் வழிபடுகிறார்கள். புதிய கணக்குப் புத்தகத்தில் சுப லாப் (Shubh Labh) என்ற வார்த்தைகள் எழுதப்பட்டு அலங்கரிக்கப்படுகின்றன. இதற்கு மங்களகரமான லாபம் என்று பொருள்.
இந்தச் சடங்கு சாரதா பூஜை அல்லது பஹி காத்தா என்றும் அழைக்கப்படுகிறது.
வீடுகள் மற்றும் பூஜை அறைகளின் நுழைவாயிலில் ‘சுப லாப்’ என்று எழுதுவது தற்போது நாடு முழுவதும் வழக்கமாக உள்ளது.
ஆதாரம்: diwalifestival.org

வரும் புத்தாண்டு சிறப்பாகவும் அதிர்ஷ்டமாகவும் அமைய வேண்டும் என்ற நம்பிக்கையில், தீபாவளி மாலை நேரத்தில் பங்குச் சந்தைகள் ஒரு மணி நேரத்திற்கு அடையாளப்பூர்வமான வர்த்தகத்தை நடத்துகின்றன.
இந்த நவீன வழக்கம் சோப்டா பூஜையின் அடிப்படையில் உருவானது.
இது முதன்முதலில் 1957ஆம் ஆண்டு மும்பை பங்குச் சந்தையில் தொடங்கப்பட்டது. பின்னர் 1992ஆம் ஆண்டு தேசியப் பங்குச் சந்தையும் இதைப் பின்பற்றத் தொடங்கியது.

ஸ்ரீ சித்திரகுப்தர் அனைத்து உயிரினங்களின் கர்ம வினைகளையும் பதிவு செய்து வைப்பவர்.
அவர் மரணத்தின் கடவுளான எமதர்மனுடன் இணைந்து உயிரினங்களின் பாவம், புண்ணியங்களுக்கு ஏற்ப நீதி வழங்க உதவுகிறார்.
ஒருமுறை, ஒவ்வொரு உயிரினத்தின் கர்ம வினைகளையும் கணக்கிடுவது மிகவும் கடினமாக இருப்பதாக எமதர்மன் பிரம்மாவிடம் முறையிட்டார். அப்போது பிரம்மா தியானத்தில் ஈடுபட்டார். அதன் விளைவாக, கையில் மைக்கூடு மற்றும் எழுத்தாணியுடன் சித்திரகுப்தர் தோன்றினார்.
பிரம்மாவின் உள்ளத்தில் மறைந்த (குப்த) உருவமாக (சித்திரம்) இருந்ததால், அவர் சித்திரகுப்தர் என்று அழைக்கப்பட்டார்.
பிரம்மாவின் உடலில் (காயா) இருந்து பிறந்ததால் காயஸ்தர் என்றும் அழைக்கப்பட்டார்.
வடஇந்தியாவில் எழுத்துப் பணிகளைச் செய்யும் சமூகத்தினர் காயஸ்தர்கள் என்று அழைக்கப்படுகிறார்கள். இந்த நாளில் அவர்கள் மைக்கூடு மற்றும் எழுத்தாணியை (கலாம் தாவத்) வைத்து வழிபடுகிறார்கள்.
ஆதாரம்: glorioushinduism.co