முனிவர் அகத்தியரின் மனைவியான லோபமுத்ரா, ரிக் வேதத்தில் ரிஷிகை அல்லது பெண் முனிவராகப் போற்றப்படுகிறார். அவர் பல வேதப் பாடல்களை இயற்றியவராகக் கருதப்படுகிறார். அவருடைய புகழ்பெற்ற உரையாடல் ஒன்றில், ஆன்மிக ஒழுக்கத்தையும் திருமண வாழ்க்கையின் நியாயமான கடமைகள் மற்றும் விருப்பங்களையும் சமநிலைப்படுத்த வேண்டும் என்று வலியுறுத்துகிறார்.

லோபமுத்ரா பிரம்மவாதினிகளில் ஒருவராகக் கருதப்பட்டார். அவர் ஒரு சிறந்த பாடலாசிரியர் மற்றும் சிந்தனையாளராக அங்கீகரிக்கப்பட்டார். அவரது வேதப் பாடல், அதன் சிறந்த அமைப்பு மற்றும் கருத்தைத் திறமையாக வெளிப்படுத்தும் விதத்திற்காகப் பாராட்டப்படுகிறது.

நம் இந்தியப் பாரம்பரியத்தின் ஆதாரமாக விளங்கும் நூல்களை உருவாக்குவதில் பெண்களும் முக்கியமான பங்கு வகித்தனர் என்ற, பல நேரங்களில் கவனிக்கப்படாத உண்மையை லோபமுத்ரா எடுத்துக்காட்டுகிறார்.

வரலாறு பொதுவாக வைத்தியர்களையோ மருத்துவர்களையோ அதிகமாகக் கொண்டாடுவதில்லை எனலாம். இவ்விஷயத்தில் ரூஸா ஒரு விதிவிலக்கு. ஆயுர்வேதம் பற்றிய அவரது நூல், எட்டாம் நூற்றாண்டில் அப்பாசிய கலீபா ஹாரூன் அல்-ரஷீத்தின் ஆணைப்படி அரபு மொழியில் மொழிபெயர்க்கப்பட்டது.

அந்தக் காலத்தில் மருத்துவக் கல்வி, ஒருவர் வயது வந்த பிறகே தொடங்கப்பட்டது. ஆனால் அந்த வயதிற்குள் பெண்களுக்கு திருமணம் செய்து வைக்கப்பட்டதால், பெண் மாணவர்கள் மருத்துவக் கல்வியைத் தேர்ந்தெடுக்க முடியாமலிருந்தது.

கார்கி வாசக்னவி வேத காலத்தைச் சேர்ந்த ஒரு தத்துவ அறிஞர். ஆன்மிக மற்றும் புனித அறிவைத் தேடிய பெண்ணான அவர் பிரம்மவாதினி என்று அழைக்கப்பட்டார். அவர் பிருஹதாரண்யக உபநிஷத்தில் குறிப்பிடப்படுகிறார்.

மன்னர் ஜனகர் நடத்திய பெரிய தத்துவ சபையில், கார்கி முனிவர் யாக்ஞவல்கியரிடம் உலகம் எதன் மீது நிலைத்திருக்கிறது என்பது உட்பட ஆழமான பல கேள்விகளைக் கேட்டார். அவரது கேள்விகள் மிகவும் ஆழமாக இருந்ததால், அவற்றைத் தொடர வேண்டாம் என்று யாக்ஞவல்கியர் எச்சரித்ததாகக் கூறப்படுகிறது. கார்கி ரிக் வேதத்தின் சில பாடல்களையும் இயற்றியதாகக் கருதப்படுகிறது.

மைத்ரேயியும் யாக்ஞவல்கியரின் மனைவியாகவும் தத்துவச் சிந்தனையாளராகவும் இருந்தார். யாக்ஞவல்கியர் தனது இரு மனைவிகளுக்கும் செல்வத்தைப் பகிர்ந்துவிட்டு சந்நியாசம் பெற விரும்பியபோது, “உலகம் முழுவதும் உள்ள செல்வம் கிடைத்தாலும், அது அழியாத வாழ்க்கையைத் தர முடியாது என்றால், அந்தச் செல்வத்தால் என்ன பயன்?” என்று அவர் கேட்டார்.

கமலா சோஹோனி (Kamala Sohonie), கேம்பிரிட்ஜ் பல்கலைக்கழகத்தில் அறிவியல் துறையில் (உயிர்வேதியியல்) முனைவர் பட்டம் (PhD) பெற்ற முதல் இந்தியப் பெண் என்ற வரலாறு படைத்தவர்.

அவரது இந்த வெற்றி ஒரு ஏமாற்றத்திற்குப் பிறகுதான் கிடைத்தது. நோபல் பரிசு பெற்ற விஞ்ஞானி சி.வி. ராமன், ஆரம்பத்தில் அவரை இந்திய அறிவியல் கழகத்தில் சேர்க்க மறுத்தார். ஆனால் கமலா தனது முடிவில் உறுதியாக இருந்தார். இது சத்தியாகிரகப் போராட்டம் போன்ற ஒரு எதிர்ப்பாக நினைவுகூரப்படுகிறது. இறுதியில் ராமன் தனது முடிவை மாற்றிக்கொண்டார். அதன் பிறகு கமலா சிறப்பான ஆராய்ச்சிப் பணிகளை மேற்கொண்டார்.

அவரது ஆராய்ச்சிகளில் பருப்பு வகைகளில் உள்ள புரதங்களின் சத்துப் பண்புகள் மற்றும் ஒரு வகை பனை மரத்திலிருந்து கிடைக்கும் சாறு பற்றிய ஆய்வும் அடங்கும். பின்னர் அவர் பல அறிவியல் நிறுவனங்களுக்குத் தலைமை வகித்தார். மேலும், உணவு மற்றும் ஊட்டச்சத்து பற்றிய அறிவியல் ஆய்வுகளையும் தொடர்ந்து ஆதரித்தார்.

ஆனந்திபாய் ஜோஷி (Anandibai Joshi) மேற்கத்திய மருத்துவத்தில் பட்டம் பெற்ற முதல் இந்தியப் பெண்களில் ஒருவர் ஆவார். இவர் 1886-ஆம் ஆண்டில் பென்சில்வேனியா மகளிர் மருத்துவக் கல்லூரியில் (Woman’s Medical College of Pennsylvania) பட்டம் பெற்றார்.

மிகச்சிறிய வயதில் இவருக்குத் திருமணம் நடந்தாலும், கணவர் கொடுத்த ஊக்கத்தால், சமூகத்தின் கடுமையான எதிர்ப்புகளையும் மீறி, இவர் தனியாக அயல் நாட்டிற்குப் பயணம் செய்து படித்தார். இந்தியப் பெண்கள் ஆண் மருத்துவர்களிடம் மருத்துவம் பார்க்கச் செல்ல விரும்பாத சூழலில், அவர்களுக்கு சிகிச்சை அளிக்க வேண்டும் என்ற நோக்கத்துடன் அவர் மருத்துவம் படித்தார்.

அவர் பட்டம் பெற்றது, அறிவியல் மற்றும் மருத்துவத் துறையில் இந்தியப் பெண்களுக்கு ஒரு முக்கியமான சாதனையாக அமைந்தது. இது அடுத்த தலைமுறை பெண்களுக்கு பெரும் ஊக்கத்தையும் அளித்தது. துரதிர்ஷ்டவசமாக, அவருக்கு காசநோய் ஏற்பட்டது. அதிக காலம் மருத்துவப் பணியில் ஈடுபடுவதற்கு முன்பே, தனது 21-வது வயதில் அவர் உயிரிழந்தார்.

ருக்மாபாய் ராவத், இந்தியாவின் ஆரம்ப கால பெண் மருத்துவர்களில் ஒருவராவார். அதே நேரத்தில், அவர் துணிச்சலான சட்டப் போராட்டத்திற்காகவும் நினைவுகூரப்படுகிறார்.

சிறு வயதிலேயே அவருக்குத் திருமணம் நடந்தது. ஆனால், அவர் வயது வந்த பிறகு, தனது கணவருடன் சேர்ந்து வாழ மறுத்தார். அவர் தன்னுடன் சேர்ந்து வாழ வேண்டும் என்று வலியுறுத்தி, அவரது கணவர் அன்றைய ஆங்கிலேய ஆட்சியின் சட்டப்படி வழக்குத் தொடர்ந்தார். 1880-களில் நடந்த இந்த வழக்கு நாடு முழுவதும் பெரும் கவனத்தை ஈற்றது. இந்த வழக்கு, குழந்தைத் திருமணத்தைத் தடுப்பதற்கான சீர்திருத்த இயக்கத்திற்கு முக்கிய காரணமாக அமைந்தது. அதன் விளைவாக 1891-ஆம் ஆண்டு திருமணத்திற்கான குறைந்தபட்ச வயது தொடர்பான சட்டம் (Age of Consent Act of 1891) கொண்டுவரப்பட்டது. கணவருடன் சேர்ந்து வாழ வேண்டும் என்ற கட்டாயத்தை ஏற்காமல், சிறை செல்லும் ஆபத்தையும் எதிர்கொள்ள அவர் தயாராக இருந்தார். இறுதியில், அவர் வழக்கில் வெற்றியும் திருமண பந்தத்திலிருந்து விடுதலையும் பெற்றார்.

பின்னர் அவர் பிரிட்டனுக்குச் சென்று, லண்டன் ஸ்கூல் ஆஃப் மெடிசின் ஃபார் விமென் (London School of Medicine for Women) நிறுவனத்தில் படிப்பை முடித்து மருத்துவரானார். அதன் பிறகு இந்தியாவுக்குத் திரும்பி, பல ஆண்டுகள் மருத்துவ சேவை செய்தார்.

படத்தில் இருப்பது மும்பையில், ருக்மாபாய் நன்கொடையாக வழங்கிய நிலத்தில் கட்டப்பட்ட ஷாரதா மந்திர் பள்ளி.

இந்தியாவின் “ஏவுகணைப் பெண்” என்று புகழப்படுகிற டெஸ்ஸி தாமஸ் ஒரு விண்வெளி விஞ்ஞானி மற்றும் இந்தியாவில் ஏவுகணைத் திட்டத்திற்கு தலைமை வகித்த முதல் பெண். இவர் இந்தியாவின் பாதுகாப்பு ஆராய்ச்சி அமைப்பில், நீண்ட தூரம் சென்று தாக்கக்கூடிய அக்னி ஏவுகணைத் தொடரின் திட்ட இயக்குநராகப் பணியாற்றினார். ஏவுகணையின் வழிகாட்டுதல், செயல்பாடு மற்றும் பல்வேறு அமைப்புகள் தொடர்பான பணிகளை அவர் தலைமையேற்று நடத்தினார். அவர் பலருக்கும் ஒரு சிறந்த முன்மாதிரியாகக் கொண்டாடப்படுகிறார். அதிக பொறுப்பும் அழுத்தமும் உள்ள தொழில்நுட்பப் பணியையும் குடும்ப வாழ்க்கையையும் எப்படி சமமாக சமாளிப்பது என்பது பற்றி வெளிப்படையாகப் பேசுகிறார்.

மங்களா மணி தனது 56-ஆம் வயதில், அண்டார்டிகாவில் ஒரு வருடத்திற்கும் மேலாக தங்கிய முதல் இஸ்ரோ பெண் விஞ்ஞானி என்ற பெருமையைப் பெற்றார்.

இந்தியாவின் பாரதி ஆராய்ச்சி நிலையத்தில் 403 நாட்கள் தங்கியிருந்த அவர், 23 பேர் கொண்ட குழுவில் ஒரே பெண்ணாக இருந்தார். அங்கு செயற்கைக்கோள்களைக் கண்காணிக்கும் தரை நிலையத்தை இயக்கி பராமரித்ததுடன், அண்டார்டிகாவில் இருந்து தெரியும் செயற்கைக்கோள்களின் சுற்றுப்பாதைகளையும் கண்காணித்தார். பல மாதங்கள் கடுங்குளிர், பனிப்புயல்கள் மற்றும் நீண்ட நேர இருள் ஆகிய கடினமான சூழல்களை அவர் குழுவினருடன் எதிர்கொண்டார்.

மங்களா மணி ரேடியோ சாதனங்கள் தொடர்பான டிப்ளமோ பட்டம் பெற்றார். 80 மாணவர்கள் கொண்ட அந்த வகுப்பில் அவர் மட்டுமே பெண். தனது ஐம்பதுகளில், தனது வாழ்க்கையிலேயே மிகவும் கடினமான பணிக்காகத் தானாக முன்வந்த மங்களா மணியை, பிபிசி தனது “100 Women” தொடரில் குறிப்பிட்டது.

“மனிதக் கணினி” என்று அழைக்கப்பட்ட ஷகுந்தலா தேவி பெங்களூரில் பிறந்தார். அவரது தந்தை சர்க்கஸில் ட்ரபீஸ் கலைஞர், சிங்கங்களைப் பழக்குபவர் மற்றும் மாயாஜாலக் கலைஞராக இருந்தார். மூன்று வயதில் அவருக்குச் சீட்டுக்கட்டு விளையாட்டைக் கற்றுக்கொடுத்தபோது, அவரது கணிதத் திறமையைத் தந்தை கண்டறிந்தார்.

1977-ல், அமெரிக்காவின் சதர்ன் மெதடிஸ்ட் பல்கலைக்கழகத்தில், 201 இலக்க எண்ணின் 23-வது படிமூலத்தை 50 விநாடிகளில் கணக்கிட்டு, 546,372,891 என்ற சரியான விடையை அளித்தார். 1980-ல், லண்டன் இம்பீரியல் கல்லூரியில், தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட இரண்டு 13 இலக்க எண்களை 28 விநாடிகளில் பெருக்கி சாதனை படைத்தார்; இது கின்னஸ் சாதனை புத்தகத்தில் இடம்பெற்றது. அதே ஆண்டு, மக்களவைத் தேர்தலில் மேடக் தொகுதியில் சுயேச்சை வேட்பாளராக இந்திரா காந்தியை எதிர்த்து போட்டியிட்டு, 6,514 வாக்குகள் பெற்றார்.

“இந்தியாவின் வானிலைப் பெண்மணி” என்று அழைக்கப்பட்ட அன்னா மணி, ஒரு இயற்பியலாளரும் வானிலை ஆய்வாளரும் ஆவார். அவர் இந்தியாவின் வானிலை கண்காணிப்பு மற்றும் புதுப்பிக்கத்தக்க ஆற்றல் (Renewable Energy) ஆய்வுகளில் முக்கிய பங்களிப்பு செய்தார். சி. வி. ராமனின் ஆய்வகத்தில் ஆரம்பகால ஆராய்ச்சி செய்த பிறகு, அவர் வானிலை ஆய்வுத் துறைக்குச் சென்று, இந்திய வானிலை ஆய்வுத் துறையின் துணை தலைமை இயக்குநராக உயர்ந்தார். அவர் முனைவர் பட்ட ஆய்வைச் சமர்ப்பித்தார். ஆனால், அதற்கு முதுகலைப் பட்டம் அவசியம் என்பதால், அவருக்கு முனைவர் பட்டம் வழங்கப்படவில்லை. அவர் நூற்றுக்கும் மேற்பட்ட வானிலை அளவீட்டு கருவிகளை வடிவமைத்து தரநிலைப்படுத்தினார். கருவிகள் துல்லியமாக இருக்க வேண்டும் என்றும், அவற்றை இந்தியாவிலேயே உருவாக்கும் திறன் வளர வேண்டும் என்றும் வலியுறுத்தினார். சூரிய கதிர்வீச்சை அளவிடும் பல ஆய்வு நிலையங்களை அமைத்தார். இது பின்னர் சூரிய மற்றும் காற்றாலை ஆற்றலின் திறனை மதிப்பிடுவதற்கான முக்கிய அடித்தளமாக அமைந்தது. அவர் பல ஆராய்ச்சிக் கட்டுரைகளை வெளியிட்டு, மற்ற ஆராய்ச்சியாளர்களுக்கும் வழிகாட்டியாகவும் இருந்தார்.

ஓர் இயற்பியலாளரான பீபா சவுத்ரி, துகள் இயற்பியல் மற்றும் விண்வெளிக் கதிர்கள் பற்றிய ஆய்வுகளில் புகைப்பட எமல்ஷன் தகடுகளை பயன்படுத்தி முக்கிய பங்களிப்பு செய்தார்.

அவருக்கு நவீன துகள் முடுக்கிகள் (accelerators) அல்லது கிளவுட் சேம்பர்கள் (cloud chambers) போன்ற மேம்பட்ட கருவிகள் கிடைக்கவில்லை. எனவே, அவர் மற்றும் அவரது சக ஆராய்ச்சியாளர்கள் பிரத்யேகமாகத் தயாரிக்கப்பட்ட புகைப்பட எமல்ஷன் தகடுகளை இமயமலையின் உயரமான இடங்களான டார்ஜிலிங் மற்றும் சண்டக்பு பகுதிகளுக்கு எடுத்துச் சென்றனர். அந்தத் தகடுகளில் விண்வெளிக் கதிர்கள் மற்றும் மேஸான்கள் போன்ற மிகச் சிறிய துகள்கள் விட்டுச் சென்ற பாதைகள் பதிவாகின. பீபா சவுத்ரி கையாண்ட புதிய அணுகுமுறையை முன்னோடியாகப் பயன்படுத்தி, பின்னர் சிசில் பவல் என்பவர் நோபல் பரிசு பெற்றார்.

பீபா சவுத்ரியின் ஆரம்பகாலப் பங்களிப்பு பல ஆண்டுகளாக போதுமான அளவில் அங்கீகரிக்கப்படவில்லை என்றாலும், இப்போது, அவரது நினைவாக ஒரு விண்மீனுக்கு அவரது பெயரை சர்வதேச வானியல் ஒன்றியம் சூட்டியுள்ளது.

மிகவும் நவீனமான கருவிகள் கிடைக்காத போதும், அவர் குறைந்த செலவில் உயரமான பகுதிகளில் ஆய்வு செய்யக்கூடிய ஒரு புதிய சோதனை முறையை உருவாக்கினார்.

மைசூர் மகாராணி கெம்பனஞ்ஜம்மண்ணி வாணி விலாச சன்னிதானம், தனது மகன் நான்காம் கிருஷ்ணராஜ வாடியார் சிறுவனாக இருந்ததால், 1894 முதல் பொறுப்பு மகாராணியாக மைசூரை ஆட்சி செய்தார்.

ஜாம்செட்ஜி டாடா தனது ஆராய்ச்சி நிறுவனத்திற்கு இடம் தேடியபோது, அவரது அரசு பெங்களூருவில் 371 ஏக்கர் மற்றும் 16 குந்தா நிலம், மூலதன நிதி மற்றும் ஆண்டுதோறும் நிதியுதவி வழங்கியது.

இதன் மூலம் பின்னர் இந்திய அறிவியல் கழகம் (IISc) அமைவதற்கான இடமும் நிதியும் உறுதி செய்யப்பட்டன. IISc-ல் படித்த அல்லது ஆராய்ச்சி செய்த பொறியாளர்கள், விஞ்ஞானிகள் மற்றும் நோபல் பரிசு தொடர்பான ஆராய்ச்சியாளர்களின் வளர்ச்சிக்கும் சாதனைகளுக்கும் இந்த நிதியுதவி முக்கிய காரணமாக இருந்தது.

வரலாற்றுப் புத்தகங்கள் பெரும்பாலும் அவரது கணவர் மற்றும் மகனைப் பற்றியே பேசுகின்றன. ஆனால், IISc வளாகம் உருவாக அவரது நிர்வாகமே முக்கிய காரணமாக இருந்தது. பெண்கள் அறிவியலில் பங்களித்தது மட்டுமல்லாமல், அதன் வளர்ச்சிக்கான அடித்தளத்தையும் உருவாக்கியுள்ளனர் என்பதை அவரது வாழ்க்கை காட்டுகிறது.

(படத்தில் IISc-ல் முதலில் கட்டப்பட்ட கட்டிடங்கள் காணப்படுகின்றன).