பிரிட்டிஷ் ஆட்சியை எதிர்த்து நடந்த தீவிரபோராட்டத்தில் மிக உயிர்புள்ளவராக நேதாஜி செயல்பட்டதால் காங்கிரஸ் கட்சியின் தலைவராக மிக விரைவில் உயர்ந்தார்.  ஆனால் காந்திஜியுடனான கருத்து வேறுபாட்டால் அப்பதவியை உதறினார்.  இரண்டாம் உலகப்போரை சாதகமாக கருதி ஆங்கிலேயரை வெளியேற்ற முடியும் என அவர் வாதிட்டார். ஆனால் மற்றவர்கள் ஒத்துக்கொள்ளவில்லை.
 ஜனவரி, 1941ம் ஆண்டு வீட்டுக்காவலில் வைக்கப்பட்டிருந்த அவர்,  சாமர்த்தியமாக அங்கிருந்து தப்பி, இரண்டு மாதங்களுக்குள்   தில்லி ,காபுல் வழியாக பெர்லின் சென்றார்.  அங்கு நாஸி தலைமையை சந்தித்து ஆங்கில ஆட்சியை எதிர்த்து தன் எண்ணங்களை வைத்தபோது அவர்கள் இந்தியாவிற்கு ஆங்கில ஆளுமை பொருத்தமே ” என்று தெரிவித்துவிட்டனர்.  அங்கிருந்து தமக்கு சாதகமாக இருந்த ஜப்பான் நாட்டிற்கு பிப்ரவரி 1943 ம் ஆண்டு ஒரு நீர்மூழ்கி கப்பல் மூலம் சென்றார் …ஆங்கிலேயருக்கு எதிராக எந்த நாடு இருந்தாலும் அவர்களோடு சேர்ந்து செயல்படுவது நேதாஜியின் கொள்கை யாக இருந்தது…இரண்டாம் உலகப்போர் முடிவில் அவர் எதிர்பார்த்தது போலவே சோவியத் ரஷ்யா ஆங்கிலேயர்களுடனான   உறவை முறித்துக் கொண்டது ….Aug 1945 இல் ரஷ்யா செல்ல திட்டமிட்ட நிலையில் எங்கோ மறைந்தார் நேதாஜி . 
விக்கிமீடியா படம்
ஹிட்லருடன் நேதாஜி மே 1942   

1942 ஆம் ஆண்டு தொடக்கத்தில் மலாயாவில் இருந்த  ஆங்கிலப்படை ஜப்பானியர்களிடம் சிங்கப்பூரில் சரணடைந்தது  .அதில் இருந்த இந்திய பிணைக்கைதிகளிடம்  ஜப்பானியர்கள் இந்தியாவிற்கான விடுதலை படை ஒன்றை ஆதரிப்பதாக  கூறினர்.  அதோடு சரணடைந்த ஆங்கிலப்படை இந்திய வீரர்களை இந்திய விடுதலைப்படையில் சேருமாறு வலியுறுத்தினர். 
நேதாஜி தன் ” தில்லி சலோ* ( தில்லிக்குச்செல்) கோஷத்தை முழங்கி ஜூலை 1943 இல் INA படைவீரர்களை படாங்க் எனும் இடத்தில் ஆய்வு  செய்தார். சிங்கப்பூரில் படாங்கில் நேதாஜியை கௌரவிக்கும் வகையில் ஒரு நினைவுச்சின்னத்தை எழுப்பி உள்ளார்கள். 

படம்: நேதாஜி INA வீரர்களை படாங்க் இல் ஆய்வு செய்தல். 
ஃபே எழுதிய புத்தகத்திலிருந்து

சரணடைந்த ஆங்கிலப்டையின் இந்திய போர்கைதிகளை சிங்கப்பூரின் ஃபேரர் பூங்கா  எனும் இடத்தில் மோகன்சிங் சந்தித்து உரையாற்றினார். இந்திய தேசிய ராணுவத்திற்கான விதை மார்ச் 1942ம் ஆண்டு டோக்கியோவில் நடந்த ஒரு சந்திப்பின்போது உருவானது.  இந்த ராணுவத்திற்கான குறிப்பு விதிமுறைகள் ஏப்ரல் 1942ம் ஆண்டு முறைப்படுத்தப்பட்டது.   பூர்வாங்க ஆட்சேர்ப்புமே 1942ல்  துவங்கியது. பல இந்திய போர் கைதிகள் தங்கள் ராணுவ உறுதி மொழியை மீற தயங்கினர்.  இருப்பினும், மோஹன் சிங் 55,000 வீரர்களில் பெரும்பான்மையினரை சம்மதிக்க வைத்தார்.
செப்டம்பர் 1942ம் ஆண்டு இந்திய தேசிய ராணுவம் அதிகாரபூர்வமாக பிரகடனப்படுத்தப்பட்டது. ஆனால் மோகன்சிங் ஜப்பானியர்களை முழுமையாக நம்பவில்லை   1942 பிற்பகுதியில்  அவர் கைது செய்யப்பட்டார்.  இதனாலேயே இந்திய தேசிய ராணுவம் கிட்டத்தட்ட கலைக்கப்படும் சமயத்தில் அதனைமீட்கும் பொருட்டு நேதாஜி அழைக்கப்பட்டார்.     அவர் ஜெனரல் மோகன் சிங்கை மீண்டும்  இந்த ராணுவத்தின் தளபதியாக்கினார்.
இந்திய தேசிய ராணுவத்திற்கு பிறகு, மோகன் சிங் இந்தியா-பாகிஸ்தான் பிரிவினை அகதி ஆனார் .பின்னர் ஜலந்தரில் குடியேறி,  அவர் பாராளுமன்ற உறுப்பினரானார்.  இந்திய தேசிய ராணுவத்திற்கான உரிய அங்கீகாரம்
பெற வலியுறுத்தினார். 
இந்திய தேசிய ராணுவத்தின் வரலாற்றில் மோகன்சிங் ஒரு முன்னோடியாக திகழ்ந்தார்.  
படம் .முகநூலில். மோகன் சிங் இந்திய தேசிய ராணுவ வீரர்களை ஆய்வு செய்கிறார்

1912 இல் ராஷ்பெஹாரி, ஹர்டிங்கே
எனும் வைச்ராயை , பெண்வேடமிட்ட வசந்த்குமார் பிஸ்வாஸ் எனும் தீவிரவாதிமுலம் குண்டு வீசி கொலை செய்ய
திட்டமிட்டார்.ஆனால் அதில் தோல்வி அடைந்தார்..முதலாம் உலகப்போரின்
சமயம் புரட்சி உருவாக்க முயற்சி செய்தார்..பிறகு ஜப்பான் நாடு சென்று ஒரு ஜப்பானிய பெண்ணை திருமணம் முடித்து நாடு கடத்தலை தவிர்க்க அந்நாட்டு குடிமகனாக தங்கிவிட்டார்.தென்கிழக்காசிய நாடுகளுடன் தன் தொடர்புகளை தொடர்ந்து பாதுகாத்து வந்தார்.
இரண்டாம் உலகப்போர் துவங்கிய போது இந்திய சுதந்திர லீக் இன் தலைவராக நியமிக்கப்பட்டார்.அதன் கீழ் INA இயங்கிவந்தது..மோகன்சிங் ஜப்பானியர்களுடனான நெருக்கம்
காரணமாக ராஷ்பிஹாரியை நம்பவில்லை..ஆயினும் 1942 இல்
மோகன்சிங் கைதானபின் ராஷ்பெஹாரிதான் INA யை வழி நடத்தினார்…INA தலைமை ஏற்று நடத்த நேதாஜியிடம் இவர் வலியுறுத்தினார். பின் நேதாஜியும் 1943 ஜூலையில் lNA வின் ராணுவ,அரசியல் தலைமையை ஏற்றுக்கொண்டார். மேலும் இவர் நேதாஜியிடம் ” இன்னும் ஓரே ஒரு போராட்டம். கடைசியும் சிறந்ததும் அதுவே” என வலியுறுத்திக்கொண்டே இருந்தார்.
இளமைக்கால ராஷ்பெஹாரி தன் அன்பு மனைவி டோஷிகாவுடன் இருக்கும் இந்த படம். விக்கிமீடியா உபயம்

உலகப்போரில் சரணடைந்த வீரர்களில் 40000 பேரை (70%) மோகன்சிங் இந்திய தேசிய ராணுவத்தில்  சேர்த்துக் கொண்டார்..ஆனால் அவரது கைதுக்குப் பிறகு இந்த ராணுவப்படை சிதறிவிட்டது. ஜூலை 1943 இல் நேதாஜி தலைமையில் புதியதாக வெளிநாடு வாழ் இந்தியர்களையும் போர்கைதிகளோடு சேர்த்துக்கொண்டு அதிக வீரியத்துடன் படையை சேகரித்தார்.  அதோடு நல்ல பயிற்சியளிக்க நிதி திரட்டி அருமையான பயிற்ச்சி மையங்கள் அமைத்தார் . சிவில் மற்றும் ராணுவ
கட்டளைகள் நிறுவப்பட்டன. விரைவிலேயே பெரும் படை உருவாக்கப்பட்டு , உடனடியாக போர்க்களத்திலும் குதித்தனர். இது ஒரு மிக அரிய சாதனையாகும். 
போஸ் ஒரு பயிற்சி பெற்ற வீரர் இல்லையென்றாலும்,   போருக்கு பின்னரும் மூத்த வீரர்களால்  மிகவும் போற்றப்பட்டார்.  அவருக்கென்று ஒரு அன்பான பாணி இருந்தது. போஸின் ராணுவ .செயலாளரான மேஜர் ப்ரேம் சைகல், ஒருமுறை ஜெர்மானிய தூதர் ஒருவரிடம்,  “சியர்ஸ் ( cheers) எனும் சொல்லிற்கு சமமான சொல், “சக்தா” (chakta) என்று கூறியுள்ளார். அது பஞ்சாபி மொழியில் ‘உயர்த்து’  என்பதை குறிக்கும். இந்த தூதர் ஒரு அதிகாரபூர்வமான  விருந்தில் இதே சொல்லை கூறி நேதாஜியை சங்கடப்படுத்த, உடனே நேதாஜி சைகலிடம் அடுத்த முறை  “இந்தியாவை பற்றி வெளிநாட்டவரிடம் ஏதாவது சொல்வதாக இருந்தால் முதலில் என்னிடம் ஆலோசனை கேள் ” என்றார். 
முகநூல் படம்: ஷங்காயில் அமைந்துள்ள ஆசாத் ஹிந்த் பயிற்சி மையம்.

நேதாஜி தன் ‘தில்லிக்கு செல்வோம்’ (Dilli chalo) எனும் கோஷத்தை 1943 ஜூலை மாதம் முழங்கினார். மேலும் 21 அக்டோபர் 1943 அன்று சுதந்திர இந்தியா இடைக்கால அரசின் அமைப்பை அறிவித்தார். அவர் அந்த அமைப்பின் தலைவராகவும் இருந்தார். அதில் சிவில் மற்றும் ராணுவத்தை சார்ந்த 20 உறுப்பினர்களை கொண்ட  அமைச்சரவையாக  இருந்தது. இந்த அரசு பெரும்பாலும் ஜப்பானிய கூட்டாளிகளான இருந்த 11 நாடுகளால் அங்கீகரிக்கப்பட்டது.1943 டிசம்பரில் ஜப்பான் கட்டுப்பாட்டில் இருந்த அந்தமான் தீவுகளில் நேதாஜி அடையாளமாக நம் இந்தியக்கொடியை ஏற்றினார். இதனால், ஜப்பானிடம் கை ஏந்துபவராக இல்லாமல் சம உரிமையுள்ள நேச நாடாக இருப்பதற்கான உரிமையை அவர் பெற்றார்.
பின்னர் புதிய அரசுக்கான தேசிய கொடி, தேசிய கீதம், நாணயம் மற்றும் தேசிய வங்கி இவற்றை நிறுவினார்.ஆசாத் ஹிந்த் நாணயம் 1952 வரை வடகிழக்கு இந்தியாவில் பயன்பாட்டில் இருந்தது. இவையெல்லாம் இந்திய ராணுவம்  தங்கள் நாட்டிற்காக நீதியுடன் போராடுகிறது எனும் நம்பிக்கையை அளித்தது  போருக்குப்பின் இந்த வீரர்களை ராணுவ விசாரணைக்குட்படுத்தப்பட்ட போது இதுவே அவர்களின் முக்கிய வாதமாக இருந்தது.
முகநூல் படம்..ஆசாத் ஹிந்த் அரசை,ப்பற்றி செய்தியாக வெளியிட்ட மலாயா செய்தித்தாள்

எல்லா சமூகத்தினரும் இணைத்துக்கொள்ளும் எண்ணத்தில் நேதாஜி உருது கலந்த இந்தியை அரசு அலுவல் மொழியாகக் கொண்டார்.. இடைக்கால சுதந்திர இந்தியா அதாவது அர்ஸி ஹுகூமத் ஏ ஆசாத் ஹிந்த் என அழைக்கப்பட்டது.இதன் முக்கிய இலக்காக எதிஹாத் -ஒற்றுமை ,எத்மத் -நம்பிக்கை, குர்பானி -தியாகம் என்பதாகும்.
“சுப் சுக் சேன் ” ரவீந்திரநாத் தாகூரின்
“பாரத பாக்ய விதாதா” என்னும் கவிதையின் ஹிந்துஸ்தானி மொழி பெயர்ப்பு வரிகளாகும்..இதன் முதல் பத்தி சுதந்திர இந்தியாவின் தேசிய கீதமாக அமைந்தது..
நேதாஜி அமைத்த பல முழக்கங்கள் சுதந்திர இந்தியாவில் மிகவும பிரசித்தியாகவும் எழுச்சிமிக்கதாகவும் இருந்தன.
அவரது ஜெய்ஹிந்த் ,
தில்லி சலோ போன்ற முழக்கங்கள் இன்றும் நாட்டுப்பற்றை தூண்டுவதாக உள்ளன.
“நீ உன் ரத்தத்தை கொடு நான் உனக்கு சுதந்திரம் தருகிறேன்” என
அவர் விட்ட அறைகூவல் மெய்கூச்சலெடுக்கும் வார்த்தைகள்..
இந்திய தேசிய படையின் அணிவகுப்புப்பாடலான “கதம் கதம்
படாயே ஜா” என்ற பாடலுக்கு ஏ.ஆர். ரஹ்மான் இசையமைத்து இன்று அது ஒலிக்காத தேசிய கொண்டாட்டங்களே இல்லை எனலாம்..
நேதாஜி காங்கிரஸின் கொடியாக சுதந்திர இந்தியாவின் மூவர்ண கொடியை மத்தியில் ராட்டையுடன் உபயோகித்தார்..
விக்கிமீடியா படம் INA வீரர்களின் அணிவகுப்பில் மூவர்ணக்கொடி
நடுவில் ராட்டையை கவனிக்கவும்…

நேதாஜி வீரப்பெண்களுக்கு 1857ல் முன்னுதாரணமாக இருந்த ராணி லக்ஷ்மிபாய் பெயரில் பெண்கள் படை உருவாக்கினார்.  பெரும்பாலும் வெளிநாட்டில் வாழ்ந்த இந்தியப் பெண்மணிகள் கொண்டு திரட்டப்பட்டு இந்தபடைக்கு, மிக நேர்த்தியாக பயிற்சி அளிக்கப்பட்டபட்டது . இவர்கள் 1944 பர்மா எல்லையில் போராடினர். 
இவர்களின் ஊக்கசக்தியாக இருந்தது,  சிங்கப்பூரை சார்ந்த மருத்துவர் லக்ஷ்மி.  இவர் ஆசாத் இந்தியாவின் அமைச்சரவை உறுப்பினராகவும் இருந்தார். சென்னையில் செல்வாக்கு மிக்க  குடும்பத்தை சேர்ந்தவரான இவர்,  உலகறிந்த நாட்டியதாரகை ம்ருணாளினி சாராபாய் என்பவரின் தமக்கை ஆவர்.  இவரது மகள்,  கம்யுனிஸ பாராளுமன்ற உறுப்பினரான சுகாசினி அலி. 
கருத்து வேறுபாடு இருப்பினும் நேதாஜி தன் படைகளுக்கு காந்தி நேரு ஆசாத் என பெயர் சூட்டி இருந்தார்.  
படம்..ஃபே புத்தகத்தில் ஜான்சிராணி படை அணிவகுப்பு …

ஆங்கிலேயருக்கு எதிராக ஜப்பான்- இந்திய தேசிய ராணுவத்தின் கூட்டு போராட்டம்  1944 மார்ச் மாதம் துவங்கியது.முதல் தாக்குதல் , தெற்கு மணிப்பூரில் உள்ள அரக்கன் தாக்குதல். பஹதூர் என்கிற பெயர் கொண்ட ஒரு சிறப்பு செயல்பாட்டுக் குழு எதிரிப்படை மத்தியில் குழப்பங்களை ஏற்படுத்தவும்,  பிரிட்டிஷ் படையில் உள்ள இந்திய சிப்பாய்களை படையில் சேர்ப்பதற்கும் அமைக்கப்பட்டது.
இந்தக் குழுவை சேர்ந்த கேப்டன் ஷௌகத்மல்லிக்,  எதிரி படைகளை சிதறடித்து மொய்ரங் எனும் இடத்தை 1944ம் ஆண்டு ஏப்ரல் மாதம் 14ம் தேதி அன்று கைப்பற்றினார்.
விக்கிமீடியா படம் உபயம் ப்யூனஸ்…. மொய்ராங்கில் உள்ள இந்திய தேசிய ராணுவ நினைவாலயம்  

அரக்கன் எல்லை படையெடுப்பு ஒரு கண் துடைப்பே. மேஜர் ஜெனரல் ஷாநவாஸ் தலைமையில் இந்திய தேசிய ராணுவத்தின் தலையாய நோக்கமே  இம்பால்-கொஹிமா சாலையை கைப்பற்றுவதே ஆகும். இதனால் இந்தியாவில் உள்ள ஆங்கிலேயபடை,  பர்மாவிலிருந்த அவர்கள் படையிலிருந்து தனிமைப்படுத்த முடியும்.  ஆனால் இந்திய தேசிய ராணுவத்தால் இரண்டு நகரங்களையும்  முற்றுகை இட முடியவில்லை. அவர்களது உணவுப்பொருட்களும்  தீர்ந்துவிட்டதால் தளர்ந்து விட்டனர்.   இந்திய தேசிய ராணுவம் குறித்து பிரிட்டிஷ்  அறிக்கைகள் மோசமான இருந்தன. ஆனாலும் மேஜர் ஜெனரல் ஷாநவாஸ் சற்றும் கலங்காமல் தனது வீரர்களைமிக பத்திரமாக பாதுகாத்தார்.  எதிரிகள் அதி பலசாலியாக இருப்பினும் எந்த நிலையிலும் இந்திய தேசிய ராணுவம் கைப்பற்றிய பகுதி எதையும் அவர்களால் கைப்பற்ற முடியவில்லை.
உண்மைநிலை இந்த இரண்டு கருத்துகளுக்கும் இடையிலான ஒன்றாக இருந்திருக்க கூடும்.

விக்கிமீடியா படம்: இம்பால் கொஹிமா சாலையில் செல்லும் பிரிட்டிஷ் ராணுவத்தின்  கூர்க்கா வீரர்கள் காணப்படுகிறார்கள்.இதுதான் இந்திய மண்ணில் நடந்த இரண்டாம் உலகப்போரின் ஒரே சண்டை ஆகும். 

1944 ஜூன் மாதம் இறுதியில் ஜப்பானிய – இந்திய தேசிய ராணுவம்  கூட்டுபடை இம்பாலிலிருந்து  பின்வாங்கியது. பர்மாவின் மையப்பகுதியில் பாயும் ஐராவதி நதிக்கரைஒட்டி போர் புரிந்து கொண்டே தெற்கிலிருந்து முன்னேறினார்கள்.   1945 ஏப்ரல் மாதம் பர்மாவின் புனிதத்தலமான மௌன்ட் போபா அருகே இறுதிப்போர் நடந்தது. இதன் பிறகு, இந்திய தேசிய ராணுவ போராட்டம் ஓய்ந்தது.  ” உயிர் பிழைத்த மற்ற வீரர்கள் கால்நடையாக பாங்காக் அணிவகுத்துச் சென்றது.  பாதுகாப்பை தேடி, ஒரு பெருமை மிக்க பின்வாங்கல்” என்று இப்போது அழைக்கப்படுகிறது.  நேதாஜியும் இவர்களுடன் அணிவகுத்து சென்றார்.  ஜப்பானியர்கள்  அவருக்கு போக்குவரத்து  வசதி வழங்கியும் அதை மறுத்துவிட்டார். பிறகு சிங்கப்பூர் திரும்பினார்.  15 ஆகஸ்ட் 1945ல் ஜப்பான் சரணடைந்த பிறகு, அவர்  தாய்வானில்  மறைந்தார். அதன் பிறகு அவர் பற்றி தகவல் எதுவும் அறியமுடியவில்லை. 

விக்கிமீடியா படம். மௌன்ட் போபாவில் இந்திய தேசிய ராணுவத்தின் போர் கைதிகள்

இந்திய தேசிய ராணுவத்தின் மிகவும் சுறுசுறுப்பான கள தளபதிகளாக மேஜர் ஜெனரல் ஷாநவாஸ்,  கர்னல் ப்ரேம் சைகல், கர்னல் குர்பக்ஷ் தில்லான் இவர்கள் மூவரும் அறியப்பட்டனர்.  பிரிட்டிஷ் ஏகாதிபத்தியத்தை காட்ட இவர்களை ராணுவ நீதிமன்ற விசாரணைக்காக 1946 இல் தில்லியின்  செங்கோட்டைக்கு அழைக்கப்பட்டனர். தப்பி ஓடியவர்களை  சித்திரவதை செய்ததாகவும், தேசத்துரோகம் செய்ததாகவும் ஆங்கிலேயர் தரப்பில் குற்றம் சாட்டப்பட்டனர். 
காங்கிரஸ் கட்சி, இந்த மூவருக்கும்  சாதகமாக வாதாட பிரசித்தி பெற்ற இந்திய வக்கீல்களான தேஜ் சாப்ரு, ஜவாஹர்லால்  நேரு போன்றோர்களை அனுப்பியது. 
மேலும், முக்கிய வக்கீலாக புலாபாய் தேசாய் அவர்க ளும் வாதாடினார் .அவர், இம் மூவரும், சட்டபூர்வமான அரசாங்கத்தின் கீழ், ஆங்கிலேய காலனியை எதிர்த்து செய்த புரட்சி இது என்று வாதாடினார்.  ஆனாலும் அவர்கள் மூவரையும் நாடு கடத்தப்பட உத்தரவு  இடப்பட்டது.  ஆனால் இந்திய மக்களின் பேராதரவினால் அந்த உத்தரவு நிறுத்தி வைக்கப்பட்டது.   ‘தங்களது இந்த ஆட்சியின் கீழ் இந்திய ராணுவ அதிகாரிகளின் விசுவாசத்தை இனிமேலும் எதிர்பார்க்க முடியாது’  என பிரிட்டிஷார் உணர்ந்த தருணம் அது. இதுவும் இந்திய தேசிய ராணுவத்தின் மகத்தான வெற்றியே.

படம்: கான் கால் சைகல் மூவரின் படம்.
ஃபே யின் புத்தகம்